«خاتم النبييّن»، ختم کننده پيامبران(ص)
صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

«خاتم النبييّن»، ختم کننده پيامبران(ص)

پرسش : آیا می توان واژه «خاتم النبییّن» را به معناى زینت پیامبران گرفت؟
پاسخ اجمالی: خاتَم هرگز به معناى زينت نيامده  و به معنی انگشتر است و در اصل به معناى مهرى است كه در پايان نامه ها و كتاب ها مى زدند. از آنجا كه مهر زدن همیشه در خاتَم و پايان کار بوده، نام خاتم بر انگشتری كه به آن نامه را پايان مى دادند، گذارده شده است. معناى اين واژه در ادبيات عرب و ريشه اصلى اين لغت و مشتقات و موارد استعمال آن به وضوح اين معنا را اثبات مى كند كه كلمه خاتَمَ النَّبِييّنَ هيچ معنايى جز پايان دهنده پيامبران نمى تواند داشته باشد.
پاسخ تفصیلی: باید توجه داشت که خاتَم هرگز به معناى زینت نیامده بلکه به معناى انگشتر است و این تعبیر بسیار نادرستى است که گفته شود پیامبر اسلام(صلىعلیه وآله) انگشتر پیامبران است. علاوه بر این معنى اصلى خاتَم هرگز انگشتر نبوده بلکه به معناى مهرى بوده که در پایان نامه یا بر نامه ها و کتاب هایى را که لاک و مهر مى کردند مى زدند، و از آنجا که مهر زدن در خاتَم و پایان قرار مى گیرد، نام خاتم بر وسیله اى که به آن نامه را پایان مى دادند، گذارده شده است (توجه داشته باشید که خاتَم، به فتح تاء، به معناى «ما یَخْتِمُ بِهِ» یعنى: چیزى که به آن ختم مى کنند مى باشد.)
قابل توجه این که در عصر نزولو قرن ها بعد از آن، مهر اصلى اشخاص، روى انگشترهاى آنها بود، و به وسیله انگشتر خود نامه ها را مهر مى کردند، به همین دلیل در حالات پیامبر(صلىعلیه وآله) آمده است: «اِنَّ خاتَمَ رَسُولِ اللهِ کانَ مِنْ فِضَّه نَقْشُهُ مَحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ(صلىعلیه وآله)»؛ (انگشتر پیامبر خدا(صلىعلیه وآله) از نقره بود و نقش آن محمد رسول الله(صلىعلیه وآله)بود).(1)
در بعضى از تواریخ آمده که از جمله حوادث سال ششم هجرى این بود که به پیامبر(صلى الله علیه وآله) عرض کردند شما که براى سران کشورها و پادشاهان نامه مى نویسید، آنها نامه هاى بدون مهر را نمى خوانند، به همین دلیل پیامبر(صلىعلیه وآله) انگشترى براى خود انتخاب کرد تا نامه ها را با آن مهر کند.(2)
در کتاب طبقات کبرى نیز آمده است که پیامبر اسلام(صلىعلیه وآله) هنگامى که تصمیم گرفت دعوت خود را گسترش دهد و به پادشاهان و سلاطین جهان نامه بنویسد دستور داد انگشترى براى او ساختند که روى آن «مُحَمَّدٌ رَسُولُ الله» نوشته شده بود و نامه هاى خود را با آن مهر مى کرد.(3)
با این توضیح روشن مى شود که امروز گر چه خاتَم به انگشترهاى تزیینى نیز گفته مى شود، ولى در زمان نزولو مدت ها بعد از آن به انگشترهایى مى گفتند که با آن نامه ها را پایان مى دادند، و یا نامه ها را مى بستند و بر محل بسته شده مهر مى نهادند.
این نکته نیز قابل توجه است که همین معنا در آیات متعددى ازمجید به کار رفته ودر مورد گروهى از کفّار مى گوید: «خَتَمَ اللهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ»؛ (خدا بر دلها و گوش هاى آنان مهر نهاده).(4) و درک و شنوایى آنها نسبت به حق پایان گرفته است و دربارهمى فرماید: «اَلْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلى اَفْواهِهِمْ»؛ (امروز بر دهانشان مهر مى نهیم).(5) و به سخن گفتنشان پایان مى دهیم.
به هر حال کمترین آشنایى با معناى این واژه در ادبیات عرب و ریشه اصلى این لغت و مشتقات و موارد استعمال آن به وضوح این معنا را اثبات مى کند که کلمه خاتَمَ النَّبِییّنَ هیچ معنایى جز پایان دهنده پیامبران نمى تواند داشته باشد.(6)

پی نوشت:

تاریخ انتشار: « 1392/11/17 »

مطالب مرتبط

فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 702