خطبه 227
فهرست موضوعات
جستجو 
یَلْجَأُ فیهِ إِلَى اللهِ لِیَهْدِیَهُ إلَى الرَّشادِ

از دعاهاى امام(علیه السلام) است و در آن از خداوند تقاضاى هدایت به خیر و صلاح مى کند.(1)
1. سند خطبه (دعا) :
تنها کتابى که این دعا در آن وارد شده و نشان مى دهد از منبعى غیر از نهج البلاغه گرفته شده، اضافاتى دارد که معلوم مى شود از منبعى غیر از نهج البلاغه آن را گرفته است «صحیفه علویه اولى» است که عالم بزرگوار «سماهجى» آن را گردآورى کرده است و در مصباح شیخ طوسى نیز آمده است که امام سجاد زین العابدین(علیه السلام)این دعا را بعد از رکعت سیزدهم و چهاردهم روز جمعه قرائت مى فرمود. (مصادر نهج البلاغه، ج 3، ص 170)

قابل توجّه اینکه سماهجى که نام او شیخ عبدالله بن صالح بن على بن احمد البحرانى است منسوب به «سماهیج» که قریه اى است در یکى از جزایر اطراف بحرین، از علماى قرن دوازده هجرى است که مردى غیور و عامل به معروف و ناهى از منکر بود و آثارى دارد که از جمله آنها «صحیفه علویه اولى» است و در سال 1135 در بهبهان چشم از دنیا فرو بست. (مصادر نهج البلاغه، ج 1، ص 81)
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma
آبی
سبز تیره
سبز روشن
قهوه ای