خطبه 232
فهرست موضوعات
جستجو 
کَلَّمَ بِهِ عَبْدَاللهِ بْنِ زِمْعَةِ، وَ هُوَ مِنْ شیعَتِهِ، وَ ذَلِکَ أَنَّهُ قَدِمَ عَلَیْهِ فِى خِلافَتِهِ یَطْلُبُ مِنْهُ مالا، فَقَالَ(علیهم السلام):

از سخنان امام(علیه السلام) است که به عبدالله زمعه(1) فرمود که از شیعیان آن حضرت بود و در هنگام خلافت نزد امام آمد واز او درخواست مالى کرد.امام سخنان ذیل را در پاسخ او فرمود:(2)
1. عبدالله بن زمعه فرزندزاده اسود بود که از دشمنان سرسخت پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) محسوب مى شد. عبدالله خواهرزاده ام سلمه و دامادش بود و از شیعیان على(علیه السلام) محسوب مى شود. پدر و عمو و برادرش که در جنگ بدر در سپاه کفر بود به دست امیرمؤمنان(علیه السلام) کشته شدند. (رجوع شود به دائرة المعارف شیعى نوشته مرحوم اعلمى، ج 12، ص 305 و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج 13، ص 10 و تهذیب التهذیب ابن حجر عسقلانى، ج 5، ص 192)
2. سند خطبه:
نویسنده کتاب مصادر، تنها موردى که درباره این خطبه پیدا کرده که از غیر نهج البلاغه گرفته شده، غررالحکم آمدى است که در حرف الف آن را با تفاوتى آورده و این تفاوت نشان مى دهد که خطبه را از منبع دیگرى اخذ کرده است. (مصادر نهج البلاغه، ج 3، ص 178)
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma
آبی
سبز تیره
سبز روشن
قهوه ای