5 دو برنامه در زندگى
فهرست موضوعات
جستجو 

امام على(علیه السلام) مى فرمایند: «طُوبى لِمَنْ قَصَرَ هِمَّتَهُ عَلى ما یَعْنِیهِ وَجَعَلَ کُلَّ جِدِّهِ لِما یُنْجیهِ; خوشا به حال کسى که همتش همه مصروف کارى باشد که او را به کار آید و تمام کوشش را براى چیزى قرار دهد که او را (فرداى قیامت از آتش دوزخ) رهایى بخشد».(1)

یکى از امتیازاتى که خداوند به بشر داده، اراده و اختیار است که موجودات دیگر ندارند و اینکه انسان مکلف است و حامل امانت الهى است به خاطر همین مختار بودن اوست.

على(علیه السلام) مى فرمایند: خوشا به حال کسى که دو برنامه در زندگى خود دارد:

1. اراده و همّتش متوجّه امورى است که به او ارتباط دارد; و در امورى که به او مربوط نیست دخالت نمى کند و وقتش را براى آن هدر نمى دهد.

2. تمام کوشش خود را در مسیرى قرار مى دهد که سبب نجات او شود. کلمات على(علیه السلام) کوتاه اما بسیار پرمحتواست; وقتى انسان به زندگى خود نگاه مى کند متوجه مى شود گاهى اوقات در بسیارى از چیزهایى که به او مربوط نیست دخالت مى کند، که باعث مى شود مشکلاتى براى او به وجود بیاید; مثلاً حرف هایى مى زند که ربطى به او ندارد و باعث اختلاف بین افراد مى شود و یا در مسائلى که مربوط به همسایه اش است دخالت مى کند و اینها باعث مى شود وقت انسان هدر برود و چیزى براى قیامت ذخیره نکند، انسان باید سعى کند کارى که در زندگى خود انجام مى دهد یا براى خودش مفید باشد یا خدمت و کارگشایى براى دیگران باشد نه اینکه خداى نکرده مزاحم و سربار دیگران و جامعه باشد.


1. غرر الحکم، ج 2، ص 465.

 

 

12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma
آبی
سبز تیره
سبز روشن
قهوه ای