نکته دوم
فهرست موضوعات
جستجو 

درباره شرم و حیاست که دو معنا دارد یکى اینکه انسان هایى که بى جهت شرم مى کنند و خجالت مى کشند در زندگى محرومند. در حدیثى امام على(علیه السلام)مى فرمایند: «قُرِنَ الحیاءُ بِالْحِرمانِ; کمرویى با محرومیت قرین است».(1)

این نوع حیا جلوى پیشرفت انسان را مى گیرد. در حدیث دیگرى همان حضرت فرموده است:

«الحَیاءُ یَمنَعُ الرِّزْقَ; کمرویى مانع روزى است».(2)

یک معناى دیگرى هم حدیث مورد بحث دارد که اشخاصى داراى حیا و شرم ممدوح و پسندیده هستند باید تن به محرومیت هایى بدهند یعنى شخص باحیا آن آزادى را که یک فرد معمولى دارد، ندارد بلکه محدودیت هایى براى او وجود دارد.

درباره خود شرم و حیا روایات فراوان است که نمونه هایى را ذکر مى کنیم:

امام على(علیه السلام)مى فرمایند: «الحیاءُ سَبَبٌ إلى کُلِّ جَمیل; شرم وسیله رسیدن به هر زیبایى و نیکى است».(3)

و همچنین فرموده است: «الحیاءُ مِفْتاحُ کُلِّ الخَیرِ; شرم کلید همه خوبى هاست».(4)

و از ایشان روایت شده است که: «الحَیَاءُ یَصِدُّ عنِ الفِعْلِ القَبِیحِ; شرم مانع زشتکارى مى شود».(5)

و همچنین فرموده اند: «سَبَبُ العِفَّةِ الحَیاءُ; علّت پاکدامنى حیاست.(6)

امام صادق(علیه السلام) فرموده است: «لا إیمانَ لِمَنْ لا حَیاءَ لَهُ; ایمان ندارد کسى که حیا ندارد».(7)

امام على(علیه السلام) هم فرموده اند: «مَنْ لَمْ یَسْتَحْىِ منَ النّاسِ لَمْ یَسْتَحْىِ مِنَ اللهِ سُبحانَهُ; کسى که از مردم حیا نکند از خداوند هم حیا نمى کند».(8)

و رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مى فرمایند: «لِیَسْتَحِ أحَدُکُمْ مِن مَلَکَیْهِ اللّذَیْنِ مَعَهُ کما یَسْتَحِی مِنْ رَجُلَیْنِ صَالِحَیْنِ مِن جِیْرَانِهِ وَهُما مَعَهُ باللَّیْلِ والنَّهارِ; هر یک از شما باید از دو فرشته اى که با خود دارد شرم کند، همچنان که از دو همسایه خوب خود که شب و روز کنارش هستند، شرم مى کند.(9)


1. غرر الحکم، ح 6714.
2. غرر الحکم، ح 274.
3. بحارالانوار، ج 77، ص 211.
4. غرر الحکم، ح 340.
5. همان مدرک، ح 1393.
6. همان مدرک، ح 5527.
7. اصول کافى، ج 2، ص 106.
8. غرر الحکم، ح 9081.
9. میزان الحکمه، ج 2، ص 568.

 

 

12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma
آبی
سبز تیره
سبز روشن
قهوه ای