3 ـ هدایت به «نجدین»
فهرست موضوعات
جستجو 


«نَجْد» چنان که گفتیم، به معنى بلندى یا سرزمین بلند است، و در اینجا منظور راه «خیر» و راه «شرّ» است. در حدیثى، از پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) مى خوانیم که فرمود: یا أَیُّهَا النّاسُ! هُما نَجْدانِ: نَجْدُ الْخَیْرِ وَ نَجْدُ الشَرِّ، فَما جُعِلَ نَجْدُ الشَرِّ أَحَبُّ اِلَیْکُمْ مِنْ نَجْدِ الْخَیْرِ:
«اى مردم! دو سرزمین مرتفع وجود دارد: سرزمین خیر، و سرزمین شر، و هرگز سرزمین شرّ نزد شما محبوب تر از سرزمین خیر قرار داده نشده است».(1)
بدون شک، «تکلیف» و مسئولیت، بدون «شناخت و آگاهى» ممکن نیست، و خداوند طبق آیه فوق، این آگاهى را در اختیار انسان ها قرار داده است.
این آگاهى از سه طریق انجام مى گیرد:
از طریق ادراکات عقلى و استدلال.
از طریق فطرت و وجدان بدون نیاز به استدلال.
و از طریق وحى و تعلیمات انبیا و اوصیاء.
و آنچه را مورد نیاز بشر در پیمودن مسیر تکامل است، خداوند به یکى از این سه طریق یا در بسیارى از موارد با هر سه طریق به او تعلیم کرده است.
قابل توجه این که: در این حدیث تصریح شده که، پیمودن یکى از این دو راه بر طبع آدمى آسان تر از دیگرى نیست، و این در حقیقت تصور عمومى را که انسان تمایل بیشترى به شرور دارد و پیمودن راه شرّ براى او آسان تر است، نفى مى کند.
و به راستى، اگر تربیت هاى غلط و محیط هاى فاسد نباشد، عشق و علاقه انسان به نیکى ها بسیار زیاد است، و شاید تعبیر به نَجْد: «سرزمین مرتفع» در مورد نیکى ها به خاطر همین است; زیرا زمین هاى مرتفع، هواى بهتر و جالب ترى دارند و در مورد شرور از باب تغلیب است.
بعضى نیز گفته اند: این تعبیر، اشاره به ظهور و بروز و آشکار بودن راه خیر و شرّ است، همان گونه که یک سرزمین مرتفع، کاملاً نمایان است.(2)

* * *


1 ـ «مجمع البیان»، جلد 10، صفحه 494 و تفسیر «قرطبى»، جلد 10، صفحه 7155.
2ـ همان گونه که به «ماه» و «خورشید»، «قمران» گفته مى شود.
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma
آبی
سبز تیره
سبز روشن
قهوه ای