1 ـ کبر و غرور، سرچشمه گناهان بزرگ است.
فهرست موضوعات
جستجو 


«خود برتربینى» بلاى عظیمى است که خمیر مایه بسیارى از معاصى محسوب مى شود، غفلت از خدا، کفران نعمت ها، غرق شدن در عیاشى و هوسبازى، تحقیر دیگران، و استهزاى مؤمنان، همه از آثار شوم این صفت رذیله است، افراد کم ظرفیت، همین که به نوائى مى رسند، چنان گرفتار کبر و غرور مى شوند، که مطلقاً ارزشى براى دیگران قائل نیستند، و همان، سبب جدائى آنها از جامعه، و جدائى جامعه از آنها مى شود.
در عالمى از پندار فرو مى روند، خود را تافته اى جدا بافته مى پندارند و حتى از مقربان خدا مى شمارند، و همین سبب مى شود، که عرض و آبرو و حتى جان دیگران در نظر آنها، بى ارزش و بى مقدار باشد، به «همز» و «لمز» مشغول مى شوند، و با عیبجوئى و مذمت دیگران، به گمان خود بر عظمت خویش مى افزایند!
جالب این که: در بعضى از روایات این گونه افراد به «عقرب» تشبیه شده اند، که کارشان نیش زدن است، (و اگر، نیش عقرب نه از ره کین است، نیش آنها از راه کینه توزى هاست).
در حدیثى آمده است: پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) فرمود: «من در شب معراج گروهى از دوزخیان را دیدم که گوشت از پهلویشان جدا مى کردند و به آنها مى خوراندند!، از «جبرئیل» پرسیدم: اینها کیانند؟! گفت: هؤُلاءِ الْهَمّازُونَ مِنْ أُمَّتِکَ، اللَّمّازُونَ!: «اینها عیبجویان و استهزاء کنندگان از امت تواند».(1)
همان گونه که در بالا اشاره کردیم، بحث مشروحى در این زمینه ذیل آیات سوره «حجرات» داشته ایم.

* * *

 


1 ـ «نور الثقلین»، جلد 5، صفحه 667، حدیث 5.
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma
آبی
سبز تیره
سبز روشن
قهوه ای