4 ـ شرّ حسودان!
فهرست موضوعات
جستجو 


حسد یک خوى زشت شیطانى است که بر اثر عوامل مختلف مانند: ضعف ایمان، تنگ نظرى و بخل در وجود انسان پیدا مى شود، و به معنى درخواست و آرزوى زوال نعمت از دیگرى است.
حسد، سرچشمه بسیارى از گناهان کبیره است.
حسد، همان گونه که در روایات وارد شده است، ایمان انسان را مى خورد و از بین مى برد، همان گونه که آتش هیزم را!
همان گونه که امام باقر(علیه السلام) مى فرماید: «إِنَّ الْحَسَدَ لَیَأْکُلُ الْإِیمَانَ کَما تَأْکُلُ النّارُ الْحَطَبَ».(1)
در حدیث دیگرى، از امام صادق(علیه السلام) آمده است: آفَةُ الدِّینِ الْحَسَدُ وَ الْعُجْبُ وَ الْفَخْرُ: «آفت دین حسد است و خود بزرگ بینى و تفاخر».(2)
این به خاطر آن است که، حسود در واقع معترض به حکمت خدا است که، چرا به افرادى نعمت بخشیده؟ و مشمول عنایت خود قرار داده است؟ همان گونه که در آیه 54 «نساء» مى خوانیم: «أَمْ یَحْسُدُونَ النّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللّه مِنْ فَضْلِهِ».
کار حسد ممکن است به جائى رسد که، حتى براى زوال نعمت از شخص محسود، خود را به آب و آتش زند و نابود کند، چنان که نمونه اش در داستان ها و تواریخ معروف است.
در نکوهش حسد، همین بس که نخستین قتلى که در جهان واقع شد، از ناحیه «قابیل» نسبت به برادرش «هابیل» بر اثر انگیزه «حسد» بود.
«حسودان» همیشه یکى از موانع راه انبیا و اولیا بوده اند، و لذا قرآن مجید به پیامبر(صلى الله علیه وآله) دستور مى دهد: از شرّ حاسدان به خدا و ربّ فلق پناه برد.
گر چه، مخاطب در این سوره، و سوره بعد، شخص پیامبر(صلى الله علیه وآله) است، ولى مسلماً منظور الگو و نمونه است و همه باید از شرّ حسودان به خدا پناه برند.

* * *

خداوندا! ما نیز از شرّ حسودان به ذات مقدس تو پناه مى بریم!
پروردگارا! از تو مى خواهیم خود ما را نیز از حسد نسبت به دیگران حفظ نمائى!
بارالها! ما را از شرّ نفاثات فى العقد و وسوسه گران در راه حق نیز محفوظ بدار!

* * *
 

آمِیْنَ یا رَبَّ الْعالَمِیْنَ
پایان سوره فلق(3)


1 ـ «بحار الانوار»، جلد 73، صفحه 237، حدیث 1.
2 ـ «بحار الانوار»، جلد 73، صفحه 248، حدیث 5.
3 ـ تصحیح: 25 / 3 / 1383.
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma
آبی
سبز تیره
سبز روشن
قهوه ای