منظور از «وَسِیلَة»، در آیه 35 سوره «مائده»

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

منظور از «وَسِیلَة»، در آیه 35 سوره «مائده»

پرسش : منظور از این سخن خداوند: «وسیله اى براى تقرّب بهبرگزینید» چیست؟
پاسخ اجمالی:
پاسخ تفصیلی: در بسیارى از آیاتکریم سخن ازبه میان آمده است. از جمله در35 «مائده» خداوند مى فرماید: (وسیله اى براى تقرّب بهانتخاب نمائید)؛ «وَ ابْتَغُوا اِلَیْهِ الْوَسیلَهَ».
موضوع مهمى که در اینباید مورد توجه قرار گیرد، دستورى است که درباره انتخاب «وسیله» به افراد باداده شده است.
«وَسِیلَه» دربه معنى تقرّب جستن و یا چیزى که باعث تقرّب به دیگرى از روى علاقه و رغبت مى شود، مى باشد.
بنابراین وسیله درفوق، معنى بسیار وسیعى دارد و هر کار و هر چیزى را که باعث نزدیک شدن به پیشگاه مقدس پروردگار مى شود، شامل مى گردد که مهم ترین آنها، بهو پیامبر اکرم(صلیعلیه وآله وسلّم) وو عبادات همچونوووخانه و همچنینو انفاق در راهـ اعم از انفاق هاى پنهانى و آشکار ـ و همچنین هر کار نیک و خیر مى باشد.
همان طور که على(علیه السلام) در «نهج البلاغه» فرموده است:
«بهترین چیزى که به وسیله آن مى توان بهنزدیک شد،به خدا، پیامبر او و جهاد در راهاست که قلّه کوهساراست، و همچنین کلمه اخلاص (لا اِلهَ اِلاَّ اللّه) که همان فطرتاست، و بر پا داشتنکه آئیناست، و زکات که فریضه واجبه است، وماه رمضان که سپرى است در برابرو کیفرهاى الهى، وو عُمره که فقر و پریشانى را دور مى کند و گناهان را مى شوید، و که ثروت را زیاد و عمر را طولانى مى کند، انفاق هاى پنهانى که جبران گناهان مى نماید و انفاق آشکار که مرگ هاى ناگوار و بد را دور مى سازد و کارهاى نیک که انسان را از سقوط نجات مى دهد». (1)
و نیزپیامبران، امامان و بندگان صالحکه طبق صریحباعث تقرّب به پروردگار مى گردد، همه در مفهوم وسیع توسّل داخل است.
و همچنین پیروى از پیامبر و امام و گام نهادن در جاى گام آنها؛ زیرا همه اینها موجب نزدیکى به ساحت قدس پروردگار مى باشد، حتى سوگند دادنبه مقام پیامبران و امامان و صالحان که نشانه علاقه به آنها و اهمیت دادن به مقام و مکتب آنان مى باشد، همه جزء این مفهوم وسیع است.
و آنها کهفوق را به بعضى از این مفاهیم اختصاص داده اند، در حقیقت هیچ گونه دلیلى بر این تخصیص ندارند؛ زیرا همان طور که گفتیم: «وسیله» مفهوم لغویش به معنى هر چیزى است که باعث تقرّب مى گردد.
لازم به تذکر است که هرگز منظور این نیست که چیزى را از شخص پیامبر یا امام مستقلاً تقاضا کنند، بلکه منظور این است: با اعمال صالح یا پیروى از پیامبر و امام(علیه السلام)، یاآنان و یا سوگند دادن خداوند به مقام و مکتب آنها (که خود یک نوع احترام و اهتمام به موقعیت آنها و یک نوع عبادت است) از خداوند چیزى را بخواهند.
این معنى نه بوى شرک مى دهد، نه بر خلاف آیات دیگراست و نه از عمومفوق بیرون مى باشد (دقت کنید).
از آیات دیگرنیز به خوبى استفاده مى شود که وسیله قرار دادن مقام انسان صالحى در پیشگاهو طلب چیزى از خداوند به خاطر او، به هیچ وجه ممنوع نیست و منافات با توحید ندارد، در64«نساء» مى خوانیم: «وَ لَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوا اَنْفُسَهُمْ جاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّاباً رَحِیْماً»؛ (اگر آنها هنگامى که به خویشتن ستم کردند [و مرتکب گناهى شدند] به سراغ تو مى آمدند و از خداوند طلب عفو و بخشش مى کردند و تو نیز براى آنها طلب عفو مى کردى،را توبه پذیر و رحیم مى یافتند).
و نیز در97«یوسف» مى خوانیم که: برادران یوسف از پدر تقاضا کردند در پیشگاه خداوند براى آنهاکند و یعقوب(علیه السلام) نیز این تقاضا را پذیرفت.
در114«توبه» نیز موضوعابراهیم(علیه السلام) در مورد پدرش آمده که تاثیر دعاى پیامبران درباره دیگران را تائید مى کند و همچنین در آیات متعدّد دیگراین موضوع منعکس است. (2)
پی نوشت: (1). نهج البلاغه، خطبه 110.
(2). گردآوري از کتاب: تفسیر نمونه، آيت الله العظمي مکارم شيرازي، دارالکتب الإسلامیه، چاپ سی و ششم، ج 4، ص 463.
تاریخ انتشار: « 1397/07/26 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 11599