امام زمان(عج) و امید بخشی به جامعه

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

امام زمان(عج) و امید بخشی به جامعه

پرسش : آیا غیبت امام زمان(عج) سبب بروز سستی و نا امیدی در جامعه نمی شود؟
پاسخ اجمالی:
پاسخ تفصیلی: در ميدان هاى نبرد، تمام كوشش سربازان زبده و فداكار معطوف اين امر است كه پرچم سپاه، در برابر حملات دشمن همچنان در اهتزاز باشد، و متقابلاً سربازان دشمن دائماً مى‏ كوشند پرچم آنها را سرنگون سازند، چرا كه برقرار بودن پرچم، مايه دلگرمى سربازان و تلاش و كوشش مستمر آنها است.
همچنين وجود فرمانده لشگر در مقرّ فرماندهى - هر چند ظاهراً خاموش و ساكت باشد - خون گرم و پر حرارتى در عروق سربازان به گردش در مى‏ آورد و آنها را به تلاش بيشتر وا مى‏دارد كه فرمانده ما زنده است و پرچممان در اهتزاز!
امّا هرگاه خبر قتل فرمانده در ميان سپاه پخش شود، يك لشگر عظيم با كارآيى فوق العاده ،يك مرتبه روحيه خود را مى‏ بازد و متلاشى مى‏ گردد.
رئيس يك جمعيت يا يك لشگر، مادام كه زنده است، هر چند مثلاً در سفر يا فرضاً در بستر بيمارى باشد، مايه حيات و حركت و نظم و آرامش آنهاست، ولى شنيدن خبر از دست رفتن او گرد و غبار يأس و نوميدى را بر سر همه مى‏ پاشد.
جمعيت شيعه طبق عقيده‏ اى كه به وجود امام زنده دارد، هر چند او را در ميان خود نمى‏ بيند، اما خود را تنها نمى ‏داند، و اثر روانى اين عقيده در روشن نگه داشتن چراغ اميد در دلها و وادار ساختن افراد به خود سازى و آمادگى براى آن قيام بزرگ جهانى، كاملاً قابل درك است.(1)
پروفسور «هانرى كربن» استاد فلسفه در دانشگاه سوربن (فرانسه) و مستشرق نامدار فرانسوى مى‏ گويد:
به عقيده من مذهب تشيّع تنها مذهبى است كه رابطه هدايت الهى را ميان خدا و خلق براى هميشه نگه داشته است و به طور مستمر و پيوسته، ولايت را زنده و پا برجا مى ‏دارد.
مذهب يهود، نبوّت را كه رابطه‏ اى است واقعى ميان خدا و عالم انسانى، در حضرت كليم ختم كرده و پس از آن به نبوت حضرت مسيح و حضرت محمد(صلی الله علیه وآله) اذعان ننموده و رابطه مزبور را قطع مى‏ كند. همچنين مسيحيان در حضرت مسيح متوقف شده اند. اهل سنت از مسمانان نيز در حضرت محمد(صلی الله علیه وآله) توقف كرده و با ختم نبوّت در ايشان، ديگر رابطه ‏اى ميان خالق و مخلوق، موجود نمى ‏دانند. تنها مذهب تشيّع است كه «نبوّت» را با حضرت محمّد(صلی الله علیه وآله) ختم شده مى ‏داند، ولى «ولايت» را كه همان رابطه هدايت و تكميل مى ‏باشد، بعد از آن حضرت و براى هميشه زنده مى ‏داند.(2)، (3)
پی نوشت: (1). آيت الله مكارم، ناصر، مهدى انقلابى بزرگ، چاپ دوم، قم، مطبوعاتى هدف، ص 255 -256.
(2). سالنامه 2 مكتب تشيّع (مصاحبات استاد علامه طباطبايى با پروفسور هانرى كربن درباره شيعه) 1330 ه. ش، ص 20.
(3). گردآوري از کتاب: سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، موسسه امام صادق(علیه السلام)، قم، 1390ه.ش، ص 721.
تاریخ انتشار: « 1392/03/25 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 9577