خلفای عباسی در جستجوی مهدی موعود(ع)

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
مرتب سازی بر اساس
 

خلفای عباسی در جستجوی مهدی موعود(ع)

پرسش : چرا خلفای عباسی نسبت به امام حسن عسکری(علیه السلام) سخت گیری و کنترل شدیدی داشتند؟
پاسخ اجمالی:

خاندان عباسى، طبق روايات متواتر، مى ‏دانستند مهدى موعود كه تار و مار كننده حكومت هاى ظالم است، از نسل حضرت عسكرى(ع) خواهد بود؛ به همين جهت پيوسته مراقب او بودند تا بلكه بتوانند فرزند او را نابود كنند. لذا فشار و اختناق در مورد پيشواى يازدهم فوق العاده شديد بود و از هر طرف او را تحت كنترل و نظارت داشتند و امام را ناگزير كرده بود هر هفته روزهاى دوشنبه و پنجشنبه در دربار حاضر شود و به اين مقدار نیز كفايت نكرده، امام را بازداشت و زندانى كردند و حتى تصميم به قتل حضرت گرفتند.

پاسخ تفصیلی:

خاندان عباسى و پيروان آنان، طبق روايات و اخبار متواتر، مى ‏دانستند مهدى موعود كه تار و مار كننده كليه حكومت هاى خود كامه است، از نسل حضرت عسكرى(علیه السلام) خواهد بود، به همين جهت پيوسته مراقب وضع زندگى او بودند تا بلكه بتوانند فرزند او را به چنگ آورده و نابود كنند (همچون تلاش بيهوده فرعونيان براى نابودى موسى!)
به همین دلیل، فشار و اختناق در مورد پيشواى يازدهم فوق العاده شديد بود و از هر طرف او را تحت كنترل و نظارت داشتند. حكومت عباسى به قدرى از نفوذ و موقعيت مهم اجتماعى امام نگران بود كه امام را ناگزير كرده بود هر هفته روزهاى دوشنبه و پنجشنبه در دربار حاضر شود. (1)، (2)
دربار عباسى به قدرى وحشت داشت كه به اين مقدار كفايت نكرد، بلكه «معتز» امام را بازداشت و زندانى كرد (3) و حتى به «سعيد حاجب» دستور داد امام را به سمت كوفه حركت داده و در راه او را به قتل برساند، ولى پس از سه روز، تركان، خودِ او را به هلاكت رساندند. (4)
پس از او «مهتدى» نيز امام را بازداشت و زندانى كرد و تصميم به قتل حضرت داشت كه خداوند مهلت نداد و تركان بر ضدّ او شوريدند و وى را به قتل رساندند. (5)، (6)

پی نوشت:

(1). ابن شهر اشوب، مناقب آل أبى طالب، قم، كتابفروشى مصطفوى، ج 4، ص 434؛ محمد بن جرير طبرى، دلائل الامامه، ط 3، قم، منشورات الرضى، 1363 ه . ش، ص 226؛ مجلسى، بحار الأنوار، ط 2، تهران، المكتبه الاسلاميه، 1395 ه . ق، ج 50، ص 251. البته، بر رغم نيت پليد خليفه، هر بار امام رفت و آمد مى‏ كرد، هزاران نفر جمعيت مشتاق، در مسير حركت امام اجتماع مى‏ كردند، و آن چنان غلغله شادى به راه افكنده و ابراز احساسات مى‏ كردند كه از كثرت جمعيت، راهها بند مى‏ آمد و عبور و مرور قطع مى‏ شد، و به محض آنكه حضرت را مشاهده مى‏ كردند سر و صدا خاموش مى‏ شد و براى حضرت راه باز مى‏ كردند، و پس از عبور امام، وضع به حال طبيعى بر مى‏ گشت (ر.ك به: سه مأخذ ياد شده و نيز غيبه شيخ طوسى، تهران، مكتبه نينوى الحديثه، ص 29).

تاریخ انتشار: « 1392/11/17 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 935