آماده سازي شيعيان براي دوران غيبت

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
مرتب سازی بر اساس
 

آماده سازي شيعيان براي دوران غيبت

پرسش : چگونه شيعيان آمادگي لازم را براي دوران غيبت پيدا کردند؟
پاسخ اجمالی:

امام هادى(ع) و امام عسكرى(ع) نسبت به پیامبر(ص) و امامان قبل از خود، به صورت محسوس ترى مردم را با موضوع غیبت امام آشنا و افكار را براى پذيرش آن آماده مى‏ كردند. امام هادى(ع)، اقدامات خود را نوعاً توسط نمايندگان انجام مى‏ داد. امام عسكرى(ع) با وجود تأكيد بر تولد حضرت مهدى(ع) او را تنها به شيعيان خاصّ نشان مى‏داد و از طرف ديگر تماس مستقيم شيعيان با خود را روز بروز محدودتر می کرد، به طورى كه حتى در خود شهر سامرّاء به مراجعات و مسائل شيعيان از طريق نامه يا توسط نمايندگان خويش پاسخ مى‏ داد.

پاسخ تفصیلی:

از آنجا كه غائب شدن امام و رهبر هر جمعيتى، يك حادثه غير طبيعى و نامأنوس است و باور كردن آن و نيز تحمل مشكلات ناشى از آن براى نوع مردم دشوار مى ‏باشد، پيامبر اسلام و امامان پيشين به تدريج مردم را با اين موضوع آشنا ساخته و افكار را براى پذيرش آن آماده مى‏ كردند.
اين تلاش در عصر امام هادى(علیه السلام) و امام عسكرى(علیه السلام) كه زمان غيبت نزديك مى ‏شد، به صورت محسوس ترى به چشم مى‏ خورد. چنانكه در زندگانى امام هادى(علیه السلام)، آن حضرت اقدامات خود را نوعاً توسط نمايندگان انجام مى‏ داد و كمتر شخصاً با افراد تماس مى‏ گرفت.
اين معنا در زمان امام عسكرى(علیه السلام) جلوه بيشترى يافت؛ زيرا امام از يك طرف، با وجود تأكيد بر تولد حضرت مهدى(علیه السلام) او را تنها به شيعيان خاصّ و بسيار نزديك نشان مى‏داد و از طرف ديگر تماس مستقيم شيعيان با خود آن حضرت روز بروز محدودتر و كمتر مى‏شد، به طورى كه حتى در خود شهر سامرّاء به مراجعات و مسائل شيعيان از طريق نامه يا توسط نمايندگان خويش پاسخ مى‏ داد و بدين ترتيب آنان را براى تحمل اوضاع و شرائط و تكاليف عصر غيبت و ارتباط غير مستقيم با امام آمده مى‏ ساخت.
گاهى برخى از شيعيان خاص، موفق به ديدار حضرت مهدى (علیه السلام) مى‏ شدند، اينك در اينجا به عنوان نمونه يك مورد از اين ديدارها را مى ‏آوريم:
«احمد بن اسحاق»، يكى از ياران خاص و گرانقدر امام عسكرى(علیه السلام)، مى ‏گويد: به حضور امام عسكرى(علیه السلام) رسيدم مى ‏خواستم درباره امام بعد از او بپرسم، حضرت پيش از سؤال من فرمود:
اى «احمد بن اسحاق»! خداوند از زمانى كه آدم را آفريده تا روز رستاخيز، هرگز زمين را از «حجت» خالى نگذاشته و نمى ‏گذارد. خداوند از بركت وجود «حجت» خود در زمين، بلا را از مردم جهان دفع مى‏ كند و باران مى ‏فرستد و بركات نهفته در دل زمين را آشكار مى‏ سازد.
عرض كردم: پيشوا و امام بعد از شما كيست؟ حضرت به سرعت برخاست و به اطاق ديگر رفت و طولى نكشيد كه برگشت، در حالى كه پسر بچه ‏اى را كه حدود سه سال داشت و رخسارش همچون ماه شب چهارده مى‏ درخشيد به دوش گرفته بود.
فرمود: «احمد بن اسحاق»! اگر پيش خدا و امامان محترم نبودى، اين پسرم را به تو نشان نمى ‏دادم، او همنام و هم كنيه رسول خداست، زمين را پر از عدل و داد مى‏ كند چنانكه از ظلم و جور پر شده باشد. او در ميان اين امت(از نظر طول غيبت) همچون «خضر» و «ذوالقرنين» است، او غيبتى خواهد داشت كه (در اثر طولانى بودن آن) بسيارى به شك خواهند افتاد و تنها كسانى كه خداوند آنان را در اعتقاد به امامت او ثابت نگه داشته و توفيق دعا جهت تعجيل قيام و ظهور او مى ‏بخشد، از گمراهى نجات مى‏ يابند... (1)، (2)

تاریخ انتشار: « 1392/11/17 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 634