زمینه سازی امام عسکری(ع) براي «غیبت»؟!

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
مرتب سازی بر اساس
 

زمینه سازی امام عسکری(ع) براي «غیبت»؟!

پرسش : امام حسن عسکری(ع) در جهت زمينه سازی «غیبت» امام زمان(عج) چه اقداماتی انجام دادند؟
پاسخ اجمالی:

امام حسن عسكري(ع) در جهت زمینه سازي «غیبت» امام زمان(عج) فعاليت هايي از طريق بيانات و تعليمات و كم كردن ارتباطات خود با شيعيان، اتخاذ نظام وكالت، قربانى كردن براى فرزندش و نشان دادن ایشان به شيعيان خاص و ... انجام دادند.

پاسخ تفصیلی:

فعاليت هاى امام عسكرى(عليه السلام) براي «زمينه سازي غیبت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه)» به چند دسته تقسيم می شود:

1. تعليمات و بيانات:
امام عسكرى(عليه السلام) در حديث مبسوطى به احمد بن اسحاق فرمود: «... يَا أَحْمَدَ بْنَ إِسْحَاقَ مَثَلُهُ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ مَثَلُ الْخَضِرِ(عليه السلام) وَ مَثَلُهُ مَثَلُ ذِي الْقَرْنَيْنِ، وَ اللَّهِ لَيَغِيبَنَّ غَيْبَةً لَا يَنْجُو فِيهَا مِنَ الْهَلَكَةِ إِلَّا مَنْ ثَبَّتَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى الْقَوْلِ بِإِمَامَتِهِ وَ وَفَّقَهُ فِيهَا لِلدُّعَاءِ بِتَعْجِيلِ فَرَجِهِ ...»(1)؛ (... اى احمد بن اسحاق! مَثَل او در اين امت مثل خضر(عليه السلام) و مثل ذى القرنين است. به خدا سوگند هر آينه غيبتى خواهد نمود كه تنها كسانى كه خداوند آنان را بر قول به امامت او ثابت كرده و به دعا بر تعجيل فرجش موفق ساخته، هلاك نخواهند شد ...) و نيز فرمود: «... أَمَا إِنَّ لِوَلَدِي غَيْبَةً يَرْتَابُ فِيهَا النَّاسُ إِلَّا مَنْ عَصَمَهُ اللَّهُ عزّ وَ جَلَّ»(2)؛ (... آگاه باشيد همانا براى فرزندم غيبتى خواهد بود كه در آن مردم شك خواهند كرد، جز كسانى كه خداوند عزوجل آنها را حفظ كرده باشد).

2. كم كردن ارتباطات خود با شيعيان:
مسعودى مى گويد: «هنگامى كه امر امامت به او رسيد با خواص خود و غير خواص از پشت پرده سخن مى گفت، مگر در اوقاتى كه او را به خانه سلطان مى بردند».(3) لذا شيعيان حضرت براى ملاقات با او در راه مى نشستند تا در آن اوقات حضرت را ملاقات كنند.(4)

3. اتخاذ نظام وكالت:
گر چه امام عسكرى(عليه السلام) اولين كسى نبود كه به نظام وكالت رو آورد؛ ولى در زمان آن حضرت براى زمينه سازى غيبت فرزندش مهدى(عليه السلام) آن را توسعه داد و لذا در اين راستا عثمان بن سعيد و فرزندش را به عنوان وكيل مورد اعتماد و ثقه خود معرفى فرمود: «... وَ اشْهَدُوا عَلَى أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ سَعِيدٍ الْعَمْرِيَّ وَكِيلِي وَ أَنَّ ابْنَهُ مُحَمَّداً وَكِيلُ ابْنِي مَهْدِيِّكُمْ»(5)؛ (و شهادت دهيد بر اينكه عثمان بن سعيد عمروى وكيل من است و همانا فرزند او محمد وكيل فرزند من، مهدى شماست) و نيز از وكلاى او محمد بن احمد بن جعفر و جعفر بن صيقل است.(6)

4. قربانى كردن براى فرزندش:
صدوق به سندش از ابى جعفر عمرى نقل كرده كه فرمود: هنگامى كه آقا متولد شد، امام عسکری(علیه السلام) فرمود: «ابْعَثُوا إِلَى أَبِي عَمْرٍو، فَبُعِثَ إِلَيْهِ فَصَارَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ اشْتَرِ عَشَرَةَ آلَافِ رِطْلِ خُبْزٍ وَ عَشَرَةَ آلَافِ رِطْلِ لَحْمٍ وَ فَرِّقْهُ أَحْسَبُهُ قَالَ عَلَى بَنِي هَاشِمٍ وَ عُقَّ عَنْهُ بِكَذَا وَ كَذَا شَاةً»(7)؛ (كسى را نزد ابو عمرو بفرستيد كسى را فرستادند هنگامى كه آمد حضرت به او فرمود: ده هزار پيمانه گوشت بخر و - به گمانم فرمود: - آن را بين بنى هاشم تقسيم كن و از طرف او فلان تعداد گوسفند عقيقه كن) و نيز در نامه اى به خواص خود در قم دستور داد كه از طرف فرزندش عقيقه كرده و به مردم گوشزد كنند كه اين عقيقه به مناسبت ولادت مولود جديد امام عسكرى(عليه السلام) محمد است و نيز به خواص خود در بغداد و سامرا نيز چنين نوشت.

5. نشان دادن فرزند خود به شيعيان خاص:
امام عسكرى(عليه السلام) براى تثبيت قلوب شيعيان نسبت به ولادت و امامت فرزندش مهدى(عجل الله تعالی فرجه) او را به تعداد بسيارى از يارانش نشان داد آنها نيز از آن فرزند معجزاتى مشاهده كردند كه موجب يقين به امامت او شد، كه از آن جمله مى توان به احمد بن اسحاق اشعرى اشاره نمود.(8)،(9)

پی نوشت:

(1). كمال الدين و تمام النعمة، ابن بابويه، محمد بن على‏، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر، اسلاميه‏، تهران،‏ 1395 قمری‏، چاپ: دوم‏، ج ‏2، ص 384، باب 38 (ما روي عن أبي محمد الحسن بن علي العسكري(علیه السلام) من وقوع الغيبة بابنه القائم(عجل الله تعالی فرجه) و أنه الثاني عشر من الأئمة)؛ بحار الأنوار، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏، محقق / مصحح: جمعى از محققان‏، دار إحياء التراث العربي‏، بيروت‏، 1403 قمری‏، چاپ: دوم، ج ‏52، ص 24، باب 18 (ذكر من رآه(صلوات الله عليه)).

(2). كمال الدين و تمام النعمة، همان؛ بحار الأنوار، مجلسى، همان، ج ‏51، ص 160، باب 10 (نص العسكريين(صلوات الله عليهما) على القائم)، ح 6.

(3). اثبات الوصية، مسعودى، على بن حسين‏، انصاريان‏، ايران، قم، 1426 قمری/ 1384 شمسی، چاپ: سوم‏‏، ص 272، (قيام صاحب الزمان(علیه السلام) و هو الخلف الزكي بقية الله في أرضه و حجته على خلقه المنتظر لفرج أوليائه من عباده و رحمته و تحياته).

(4). كشف الغمة في معرفة الأئمة( ط- القديمة)، اربلى، على بن عيسى‏، محقق / مصحح: رسولى محلاتى و بنى هاشمى‏، هاشم، تبريز، 1381 قمری‏، چاپ: اول‏، ج ‏2، ص 422، (باب ذكر طرف من أخبار أبي محمد(علیه السلام) و مناقبه و آياته و معجزاته)؛ بحار الأنوار، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏، محقق / مصحح: جمعى از محققان‏، دار إحياء التراث العربي‏، بيروت‏، 1403 قمری‏، چاپ: دوم، ج ‏50، ص 290، باب 3 (معجزاته و معالي أموره(صلوات الله عليه)).

(5). الغيبة / كتاب الغيبة للحجة، طوسى، محمد بن الحسن‏، محقق / مصحح: تهرانى، عباد الله و ناصح، على احمد، دار المعارف الإسلامية، ايران، قم، ‏ 1411 قمری، چاپ: اول‏، ص 356، (الأول أبو عمرو عثمان بن سعيد العمروي)؛ بحار الأنوار، همان، ج ‏51، ص 345، باب 16 (أحوال السفراء الذين كانوا في زمان الغيبة الصغرى وسائط بين الشيعة و بين القائم).

(6). بحار الأنوار، همان، ج ‏50، ص 310، باب 4 (مكارم أخلاقه و نوادر أحواله و ما جرى بينه و بين خلفاء الجور و غيرهم و أحوال أصحابه و أهل زمانه(صلوات الله عليه))، ح 9.

(7). كمال الدين و تمام النعمة، همان، ص 431، باب 42 (ما روي في ميلاد القائم صاحب الزمان حجة الله بن الحسن بن علي بن محمد بن علي بن موسى بن جعفر بن محمد بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب)؛ بحار الأنوار، همان، ج ‏51، ص 5، باب 1 (ولادته و أحوال أمه(صلوات الله عليه))، ح 9.

(8). كمال الدين و تمام النعمة، همان، ص 384، باب 38 (ما روي عن أبي محمد الحسن بن علي العسكري(علیه السلام) من وقوع الغيبة بابنه القائم(عجل الله تعالی فرجه) و أنه الثاني عشر من الأئمة)؛ بحار الأنوار، همان، ج ‏52، ص 23، باب 18 (ذكر من رآه(صلوات الله عليه))، ح 16.

(9). گردآوری از: موعود شناسی و پاسخ به شبهات، رضواني، علی اصغر، مسجد مقدس جمکران، قم، چاپ هفتم، 1390 ش، ص 337.

تاریخ انتشار: « 1397/02/25 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 390