امامت امام عسکری(ع)

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
مرتب سازی بر اساس
 

امامت امام عسکری(ع)

پرسش : آيا تمامی شيعيان پس از امام هادی(ع) امامت امام حسن عسكری(ع) را پذيرفتند؟
پاسخ اجمالی:

با رحلت امام هادی(ع) و به تصريح آن حضرت، فرزندش امام حسن عسکری(ع) به امامت شیعیان اثنی عشری برگزيده شد. با اين وصیت و تنصیص امام هادی(ع)، که از نظر شیعیان نشانه صحت امامت امام بعدی است، آنان امام حسن عسکری(ع) را به امامت پذیرفتند. بنا به نقل سعد بن عبدالله جز عده ‌ای که به امامت محمد بن علی فرزند امام هادی(ع) گرویدند و تعداد انگشت شماری که جعفر بن علی را امام خود دانستند، اکثریت یاران امام هادی(ع) به امامت حضرت عسکری(ع) گردن نهادند. از این رو مسعودی، جمهور شیعه را از پیروان امام عسکری(ع) و فرزندش می داند.

پاسخ تفصیلی:

با رحلت امام هادی(علیه السّلام) در سال 254 و به تنصیص [و تصريح] آن حضرت، فرزندش امام عسکری(علیه السّلام) به سمت امامت شیعیان اثنی عشری منصوب گردید. روایاتی که در وصیت و تنصیص امام هادی(علیه السّلام) درباره امامت فرزندش وارد شده، در بسیاری از کتب حدیث و تاریخ شیعه، فراوان به چشم می‌ خورد.(1) طبعاً با توجه به این وصیت و تنصیص امام هادی(علیه السّلام) که از نظر شیعیان نشانه صحت امامت امام بعدی است، آنان امام حسن عسکری(علیه السّلام) را به امامت پذیرفتند. یکپارچگی شیعیان، به جز شماری اندک، خود دلیلی بر مقبولیت این امر در جامعه شیعه در آن روزگار است.

بنا به نقل «سعد بن عبدالله» جز عده‌ ای که به امامت محمد بن علی (که در زمان حیات پدرش امام هادی(علیه السّلام) وفات کرد) گرویدند و تعداد انگشت شماری که «جعفر بن علی» را امام خود دانستند، اکثریت یاران امام هادی(علیه السّلام) به امامت حضرت عسکری گردن نهادند. پیروان جعفر بن علی «جعفریه خلّص» لقب یافتند.(2) «مسعودی»، جمهور شیعه را از پیروان امام عسکری و فرزندش می‌ داند که این فرقه در تاریخ به «قطعیّه» معروف شده‌ اند.(3) عنوان «قطعیه» اشاره به گروهی است که نوعاً نه به مهدویتِ امامِ رحلت کرده بلکه بر رحلت امام پیشین قطع کرده و امامت امام بعدی را پذیرفته‌ اند. این نام، نخست بار در برابر واقفه که پس از رحلت امام کاظم(علیه السّلام) پدید آمدند اطلاق شده است.(4)

پی نوشت:

(1). الغيبة للحجة، طوسى، محمد بن الحسن‏، محقق / مصحح: تهرانى، عباد الله، ناصح، على احمد، مکتبة نینوی، تهران، بی تا، ص 120 - 122؛ كشف الغمة في معرفة الأئمة، اربلى، على بن عيسى‏، محقق / مصحح: رسولى محلاتى، هاشم‏، بنى هاشمى‏، تبريز، 1381 ق، چاپ اول‏، ج 2، ص 404 - 407؛ الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، مفيد، محمد بن محمد، محقق / مصحح: مؤسسه آل البيت(عليهم السلام‏)، كنگره شيخ مفيد، قم‏، ‏1413 ق، چاپ اول، ص 335؛ روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، فتال نيشابورى، محمد بن احمد، محقق: خرسان، سید مهدی، مطبعة الحیدریه، نجف، 1386 ق‏، ص 247؛ بحار الأنوار، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏، محقق / مصحح: جمعى از محققان‏، دار إحياء التراث العربي‏، بيروت‏، 1403 ق‏، چاپ دوم، ج 50، ص 239 – 246.

(2). مقالات و الفرق، سعد بن عبدالله ابی خلف اشعری، تحقیق: مشکور، محمد جواد، مرکز انتشارات علمی فرهنگی، تهران، 1360 ش، ص 101.

(3). مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودي، أبو الحسن على بن الحسين بن على، دار الاندلس، بیروت، 1385 ق، ج 4، ص 112.

(4). حیات فکری و سیاسی امامان شیعه(علیهم‌السلام)، جعفریان، رسول، موسسه انصاریان، قم، 1381 ش، چاپ ششم، ص 537.

تاریخ انتشار: « 1397/08/23 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 238