Fatimənin iki xəlifədən razılığı haqda Beyhəqinin nəql etdiyi hədis

Böyük Mərcəyi-təqlid Ayətullah əl-uzma Məkarim Şirazinin dəftərxanasının rəsmi saytı

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

LoginToSite

Təhlükəsizlik sözü:

İstifadəçi adı:

Şifrə:

LoginComment LoginComment2 LoginComment3 .
əsasında düz
 

Fatimənin iki xəlifədən razılığı haqda Beyhəqinin nəql etdiyi hədis

Sual : Fatimənin (ə) iki xəlifədən razılığı ilə bağlı Beyhəqinin nəql etdiyi hədis nə dərəcədə mötəbərdir?
Qısa cavab:
Ətraflı cavab:
Beyhəqi Şəibidən belə nəql edir:
لما مرضت فاطمه اتاها ابو بکر الصدیق فاستئذن علیها؛ فقال علی: یا فاطمه، هذا ابو بکر یستئذن علیک؛ فقالت: اتحب ان ااذن؟ قال: نعم، فاذنت له فدخل علیها یترضاها، و قال: والله ما ترکت الدار والمال والاهل والعشیره الا لابتغاء مرضاه الله و مرضاه رسوله و مرضاتکم اهل البیت؛ ثم ترضاها حتی رضیت.
“Fatimə xəstələnəndə Əbubəkr onun razılığını əldə etmək üçün yanına gəldi və görüşməyə icazə istədi. Əli Fatiməyə:
- Əbubək görüş üçün icazə istəyir, - deyə xəbər verdi.
Fatimə:
- İcazə verməyimi istəyirsinizmi? – deyə soruşdu.
- Bəli.
Fatimə icazə verdi. Əbubəkr içəri girdi.  O, Fatimədən icazə almaq məqsədilə:
- And olsun Allaha, evimi, yaşayışımı, malımı, sərvətimi, yaxınlarımı yalnız Allahın, peyğəmbərin və siz peyğəmbər ailəsinin razılığını əldə etmək üçün tərk etmişəm. Daha sonra o, Fatimədən razılıq istədi. Fatimə ondan razılığını bildirdi.” (1)
Cavabında deyilir: Əvvəla, hədisin sənədi mürsəldir (natamamdır). Çünki Şəibi tabeindən (sonrakı nəsildən) sayılır. O, özü hadisənin şahidi olmayıb.
İkincisi, sözü gedən hədis əhli-sünnət qaynaqlarında müxtəlif hədis raviləri vasitəsilə nəql olunmuş səhih hədislərə ziddir. Həmin hədislərdə deyilir ki, Həzrət Fatimə (salamullahi əleyha) ömrünün sonunadək iki xəlifəni bağışlamadı. Belə isə, sözü gedən hədisin nə qədər dəyəri ola bilər? “Səhih” adlanan kitabların heç birində və heç bir hədis mənbəyində bu hədisdən əsər-əlamət yoxdur və hədislər arasındakı ziddiyyət onu sıxışdıraraq saxta olduğuna dəlalət edir.
Üçüncüsü, tabein zümrəsindən olan bir şəxsin nəql etdiyi hədisi qəbul etsək, yenə də Şəibinin hədisini qəbul etmək mümkün deyil. Çünki Şəibi Həzrət Əlinin (əleyhis-salam) düşmənlərindən olmuş və nasibi sayılmışdır. Bilazəri və Əbu Hamid Qəzzali Şəibinin özündən nəqlən belə yazır:
“Bir neçə nəfərlə Bəsrə şəhərinin hakimi Həccacın hüzuruna getdik. Muhacir və ənsar övladlarından olan Mədinə qiraət alimlərindən bir neçəsi də orada idi. Onların arasında Əbu Sələmə ibn Əbdürrəhman ibn Ouf da var idi. Həccac onlarla söhbət edərkən Əli ibn Əbutalibdən söz düşdü və onun barəsində pis sözlər dedi. Biz də Həccacın razılığını əldə etmək və onun şərrindən canımızı qurtarmaq üçün Əlinin barəsində pis sözlər danışdıq.... (2)
Belə bir nasibinin nəql etdiyi hədis bizim üçün dəlil sayıla bilərmi?

Peinevesht: 1. Beyhəqi, “Dəlail ən-nübuvvə”, cild 7, səh. 271.
2. Bilazəri, “Ənsab əl-Əşraf, cild 4, səh. 315. Qəzzali, “Əhya əl-ulum”, cild 2, səh. 346.
Nəşr tarixi: « 1393/01/27 »
CommentList
*Mətn
*Təhlükəsizlik kodu yanlışdır http://makarem.ir
İstifadəçilərin sayı : 1397