51ـ نصب على (ع) از سوى پيامبر (ص)

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 
اعتقاد ما
50ـ امامان به وسيله پيامبر (ص) تعيين شده‏ اند 52ـ تاكيد هر امام بر امام بعد از خود

ما معتقديم: پيامبر اسلام (ص) در موارد متعدد على (ع) را بالخصوص به عنوان جانشين خود (به فرمان خداوند) معرفى كرده است، از جمله در غدير خم (منزلگاهى نزديك جحفه) به هنگام بازگشت از حجة الوداع در ميان جمع عظيمى از اصحابش خطبه خواند و جمله معروف: «ايها الناس الست اولى بكم من انفسكم قالوا بلى، قال:فمن كنت مولاه فعلى مولاه؛ اى مردم آيا من نسبت‏ به شما از خود شما سزاوارتر نيستم؟ گفتند: آرى! فرمود: كسى كه من مولى و رهبر و سزاوارتر به او هستم، على (ع) مولى و رهبر و سزاوارتر به اوست‏». (1)
چون هدف اين نيست كه در بيان اين اعتقادات زياد به سراغ استدلالات برويم و پافشارى و جر و بحث داشته باشيم، همين اندازه مى‏ گوييم حديث مزبور چيزى نيست كه به سادگى بتوان از كنار آن گذشت و يا آن را به عنوان بيان يك دوستى و محبت ‏ساده تفسير نمود كه پيامبر اسلام (ص) با آن تشريفات و تاكيدات بيان كرده باشد.
آيا اين همان چيزى نيست كه مطابق گفته ابن اثير در كامل، پيامبر (ص) در آغاز كارش، هنگامى كه آيه‏ «و انذر عشيرتك الاقربين‏» نازل شد، خويشان خود را جمع نمود و اسلام را بر آنها عرضه داشت، سپس فرمود: «ايكم يوازرنى على هذا الامر على ان يكون اخى و وصيى و خليفتى فيكم؛ كدام يك از شما مرا در اين كار يارى مى ‏كند تا برادر من و وصى و خليفه من در ميان شما باشد».
هيچ كس به دعوت پيامبر (ص) پاسخ نگفت جز على (ع) كه عرض كرد: «انا يا نبى الله اكون وزيرك عليه؛ من اى پيامبر وزير و ياور تو در اين كار خواهم بود!»
پيامبر (ص) به او اشاره كرد و فرمود: «ان هذا اخى و وصيى و خليفتى فيكم؛ اين نوجوان برادر من، وصى من و خليفه من در ميان شماست‏». (2)
و آيا اين همان نيست كه پيامبر (ص) در آخرين ساعات عمرش می خواست ‏بار ديگر آن را بيان كند و بر آن تاكيد نهد و به گفته صحيح بخارى دستور دارد: «ايتونى اكتب لكم كتابا لن تضلوا بعده ابدا؛ وسيله‏ اى بياوريد تا نامه ‏اى بنويسم كه در پرتو آن هرگز گمراه نشويد!» و در ادامه حديث آمده است كه بعضى به مخالفت ‏با پيامبر (ص) در اين زمينه پرداختند و حتى سخن بسيار توهين آميزى گفتند و مانع شدند. (3)
باز تكرار مى‏ كنيم هدف ذكر عقايد با مختصرى استدلال است، نه بيشتر از آن و گرنه بحثها شكل ديگرى داشت.
1-اين حديث‏به طرق متعدد از پيامبر اكرم (ص) نقل شده است و تعداد روات حديث بالغ بر 110 نفر از صحابه و 84 نفر از تابعين و در 360 كتاب معروف اسلامى آمده است كه شرح آنها در اين مختصر نمى ‏گنجد. (به جلد 9 پيام قرآن، صفحه 181 به بعد مراجعه فرماييد) .
2-كامل ابن اثير، جلد 2، صفحه 63، چاپ بيروت، دار صادر- همين معنى را با مختصر تفاوتى در مسند احمد حنبل، جلد 1، صفحه 11، و ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه، جلد 13، صفحه 210 و ديگران در كتب ديگر نقل كرده‏اند.
3-اين حديث را بخارى در جزء پنجم، صفحه 11 باب‏ «مرض النبى‏» نقل كرده، و از آن روشنتر، صحيح مسلم در جلد 3، صفحه 1259 ذكر كرده است.
50ـ امامان به وسيله پيامبر (ص) تعيين شده‏ اند 52ـ تاكيد هر امام بر امام بعد از خود
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma