فضيلت عقيق

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 
حلية المتقين
اهميّت عقيق در دست كردن
1. در حديثى از پيامبر اعظم صلی الله عليه و آله مى‌خوانيم كه فرمود: «انگشتر عقيق با خود داشته باشيد زيرا عقيق، نخستين كوهى است كه به يگانگى خداوند و رسالت من و امامت علىّ بن ابى‌طالب اقرار كرد».[1]
2. در حديثى معتبر آمده است كه بشير دهان مى‌گويد: از امام باقر عليه السلام پرسيدم چه نگينى بر انگشترم بنشانم؟
فرمود: «چرا از عقيق سرخ و زرد و سفيد غافلى؟ اينها سه كوه هستند در بهشت؛ عقيق سرخ نام كوهى است كه مُشرف بر خانه رسول صلی الله عليه و آله است. كوه عقيق زرد مُشرف بر خانه فاطمه زهرا سلام الله علیها و عقيق سفيد مُشرف بر خانه حضرت على عليه السلام است و همه اينها يك خانه است. و از زير هر كوهى نهرى جارى است كه آب آن از برف سردتر و از شير سفيدتر است و هر سه نهر از كوثر سرچشمه مى‌گيرد و به يك جا مى‌ريزد. و جز آل محمّد و شيعيانش از اين نهرها نمى‌نوشند. اين سه كوه (همواره) تسبيح و تقديس و تمجيد پروردگار كرده و براى محبّان آل محمّد آمرزش مى‌طلبند. پس هر كس از شيعيان آل محمّد يكى از اين عقيق‌ها را در دست داشته باشد، جز نيكى و وسعت روزى و سلامتى از بلاها و امان از شرّ پادشاهان و هر آنچه انسان از آن بيم دارد، به او نرسد».[2]
3. در حديث است كه ربيعة الرأى مى‌گويد: انگشتر عقيقى در دست امام سجّاد ديدم، پرسيدم: اين چه نگينى است؟ فرمود: «اين عقيق رومى است».[3]
4. از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود: «دستى كه در آن انگشتر عقيق باشد، از تمام دست‌هايى كه به آسمان بلند مى‌شود در نزد پروردگار محبوب‌تر است».[4]
5. آن حضرت در حديثى ديگر فرمود: «انگشتر عقيق در دست كردن مستحبّ است».[5]
 
 
آثار و خواصّ عقيق در دست كردن
1. از امام حسين عليه السلام روايت شده است كه فرمود: «حضرت موسى عليه السلام در كوه طور به هنگام مناجات با خداوند نگاهى به زمين كرد، خداوند عقيق را از نور صورت او آفريد، سپس فرمود: به ذاتم قسم، دستى را كه انگشتر عقيق در آن باشد عذاب نمى‌كنم، مشروط بر اينكه به ولايت علىّ بن ابى‌طالب اقرار داشته باشد».[6]
2. از حضرت على عليه السلام روايت شده است كه فرمود: «نماز (جماعت) كسى كه انگشتر عقيق در دست دارد، نسبت به نماز جماعتى كه غير عقيق در دست داشته باشد چهل درجه برترى دارد».[7]
3. از امام صادق روايت شده است كه فرمود: «دو ركعت نماز با انگشتر عقيق، بسيار بهتر از نماز بدون آن است».[8]
4. در حديثى ديگر فرمود: «انگشتر عقيق در سفر، پيام‌آور امنيّت است».[9]
5. در حديث است كه كسى خدمت رسول خدا صلی الله عليه و آله رسيد و از اينكه دزد در بين راه اموالش را برده بود شكايت كرد. حضرت فرمود: «چرا انگشتر عقيق در دست نداشتى كه انسان را از بدى نگاه مى‌دارد؟».[10]
6. در روايتى آمده است كه حاكمى حكم جلب شخص بيگناهى را صادر كرد. امام صادق علیه السلام فرمود: «انگشتر عقيق به او برسانيد» اين كار را كردند و گزندى به او نرسيد.[11]
7. در حديث است كه مردى را از مقابل چشمان مبارك امام باقر عليه السلام عبور دادند كه بسى تازيانه بر بدنش زده بودند. حضرت فرمود: «انگشتر عقيق او كجاست؟ اگر همراهش بود شلّاق نمى‌خورد».[12]
8. سليمان اعمش مى‌گويد: خدمت امام صادق عليه السلام بودم كسى را كه تازيانه خورده بود از قصر منصور عبّاسى بيرون آوردند. حضرت فرمود: «سليمان، ببين نگين انگشترش چيست؟» عرض كردم: اى فرزند رسول خدا، نگين آن عقيق نيست. فرمود: «اى سليمان، اگر عقيق بود تازيانه‌اش نمى‌زدند». عرض كردم : شرح بيشترى در مورد عقيق بفرماييد. فرمود: «نگين عقيق از قطع شدن دست انسان جلوگيرى مى‌كند». عرض كردم: ديگر چه؟ فرمود: «انگشتر عقيق از خون انسان محافظت مى‌كند». عرض كردم: ديگر چه؟ فرمود: «خداوند دوست دارد دستى را كه به سوى او براى دعا بلند مى‌شود انگشتر عقيق در آن باشد». عرض كردم: ديگر چه؟ فرمود: «تعجّب مى‌كنم دستى كه انگشتر عقيق در آن باشد، چطور از دينار و درهم خالى شود».
عرض كردم: ديگر چه؟ فرمود: «انگشتر عقيق انسان را از هر بلايى نگاه مى‌دارد». عرض كردم: ديگر چه؟ فرمود: «انسان را از فقر نگاه مى‌دارد». عرض كردم: اجازه مى‌فرماييد اين حديث را به نقل از جدّت امام حسين عليه السلام از پدرش اميرمؤمنان على عليه السلام نقل كنم؟ فرمود: «مانعى ندارد».[13]
9. در روايتى معتبر آمده است كه امام رضا عليه السلام فرمود: «انگشتر عقيق، فقر و ندارى را برطرف و نفاق و دورويى را زايل مى‌كند».[14]
10. در حديثى ديگر فرمود: «هر كس قرعه بزند در حالى كه انگشتر عقيق در دست دارد، شانس بيشترى خواهد داشت».[15]
11. در روايتى معتبر مى‌خوانيم كه امام صادق عليه السلام فرمود: «انگشتر عقيق در دست كنيد كه ميمون و مبارك است و اميد مى‌رود كه دارنده آن، عاقبت به خير شود».[16]
12. در حديثى ديگر فرمود: «هر كس انگشتر عقيق به دست كند، پريشان خاطر نگردد و بى‌شك عاقبت به خير مى‌شود».[17]
13. از رسول خدا صلی الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود: «هر كس انگشتر عقيق در دست داشته باشد، حاجتش برآورده مى‌شود».[18]
14. در حديثى ديگر فرمود: «انگشتر عقيق به دست كنيد، زيرا تا زمانى كه در دست است اندوهى به صاحبش نمى‌رسد».[19]
15. در حديث است كه حضرت اميرمؤمنان عليه السلام چهار انگشتر در دست مى‌كردند: انگشتر ياقوت براى شرافت و زينتش، فيروزه براى نصرت و يارى‌اش، حديد چينى براى قوّتش، عقيق براى حرز و دفع دشمنان و بلاها.[20]
[1] . مكارم الأخلاق، ج 1، ص 200؛ عيون اخبار الرّضا، ج 2، ص 70، ح 324.
[2] . امالى طوسى، ج 1، ص 36 و37؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 401، باب 52، ح 1.
[3] . كافى، ج 6، ص 470، ح 4؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 399، باب 51، ح 4 و5.
[4] . ثواب الأعمال، ص 208، ح 9؛ عدّة الدّاعى، ص 118.
[5] . ثواب الأعمال، ص 209، ح 11؛ عدّة الدّاعى، ص 119.
[6] . ثواب الأعمال، ص 209، ح 11؛ عدّة الدّاعى، ص 119.
[7] . مكارم الأخلاق، ص 87؛ مستدرک الوسائل، ج 3، ص 297، باب 34، ح 1. در مستدرک الوسائل به جاىچهل، عدد هفتاد ذكر شده ودر هيچ‌يك از اين دو كتاب، سخنى از نماز جماعت نيست.
[8] . عدّة الدّاعى، ص 119؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 403، باب 53، ح 10.
[9] . كافى، ج 6، ص 470، ح 5؛ الامان من اخطار الاسفار والازمان، ص 39.
[10] . كافى، ج 6، ص 471، ح 8؛ مكارم الأخلاق، ص 88.
[11] . كافى، ج 6، ص 471، ح 7؛ مكارم الأخلاق، ص 89.
[12] . ثواب الأعمال، ص 207، ح 3؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 402، باب 53، ح 4.
[13] . مكارم الأخلاق، ص 88؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 403، باب 53، ح 12.
[14] . كافى، ج 6، ص 470، ح 1؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 399، باب 51، ح 1.
[15] . كافى، ج 6، ص 470، ح 2؛ ثواب الأعمال، ص 208، ح 10.
[16] . كافى، ج 6، ص 470، ح 3؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 399، باب 51، ح 3.
[17] . كافى، ج 6، ص 471، ح 6؛ ثواب الأعمال، ص 207، ح 1.
[18] . كافى، ج 6، ص 470، ح 4؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 399، باب 51، ح 4 و5.
[19] . عيون اخبار الرّضا، ج 2، ص 47، ح 180؛ وسائل الشيعه، ج 3، ص 400، باب 51، ح 7.
[20] . علل الشرايع، ج 1، ص 157، باب 126، ح 1؛ مكارم الأخلاق، ص 86.
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma