دعاى سمات:

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 
مفاتیح نوین
دعاى عشرات:دعاى مشلول:

از دعاهاى مشهور است(1) که اکثر علماى بزرگ به آن عنایت داشته اند. مستحب است این دعا را در ساعت هاى آخرِ روز جمعه بخوانند. این دعا از جناب محمّد بن عثمان عَمْرى(رحمه الله) که یکى از نوّاب چهارگانه امام زمان(علیه السلام) است به سندش از حضرت امام باقر(علیه السلام)و امام صادق(علیه السلام) نقل شده است. همان گونه که در روایت آمده، این دعا براى رفع شرّ و ستم دشمنان و اجابت سریع دعاها و پاداش فراوان الهى، مؤثّر است.(2) این دعا طبق نقل «مصباح المتهجّد»(3) چنین است:

 

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

 اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظیمِ الاَْعْظَمِ(4)، اَلاَْعَزِّ الاَْجَلِّ الاَْکْرَمِ، اَلَّذى

خدایا به حق نام بزرگ و بسیار بزرگ و محبوب و عالى و گرامیت از تو مى خواهم که

اِذا دُعیتَ بِهِ عَلى مَغالِقِ اَبْوابِ السَّمآءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَةِ انْفَتَحَتْ، وَ اِذا

اگر خوانده شوى به آن نام ها براى گشایش درهاى بسته آسمان، به رحمت و بخشش باز مى شود و اگر

دُعیتَ بِهِ عَلى مَضآئِقِ اَبْوابِ الاَْرْضِ لِلْفَرَجِ انْفَرَجَتْ، وَاِذا دُعیتَ بِهِ

خوانده اى شوى به آن نام ها براى گشایش تنگناها و سختى هاى زمین، گشوده مى شود، و اگر خوانده شوى به

عَلَى العُسْرِ لِلْیُسْرِ تَیَسَّرَتْ،وَاِذا دُعیتَ بِهِ عَلَى الاَْمْواتِ لِلنُّشُورِانْتَشَرَتْ،

آن نام ها براى آسان شدن دشوارى ها، آسان شود و اگر خوانده شوى به آن نام ها براى زنده شدن مردگان، زنده شوند،

وَاِذا دُعیتَ بِهِ عَلى کَشْفِ الْبَاْسآءِ وَالضَّرّآءِ انْکَشَفَتْ، وَبِجَلالِ وَجْهِکَ

و اگر خوانده شوى به آن نام ها براى برطرف شدن سختى ها و ناگوارى ها، برطرف شود (و از تو مى خواهم) به حق ذات

الْکَریمِ، اَکْرَمِ الْوُجُوهِ وَاَعَزِّ الْوُجُوهِ، اَلَّذى عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ، وَخَضَعَتْ

ارجمند و گرامیت، گرامى ترین و محبوب ترین ذواتى که در مقابل او فروتنى کرده اند و گردنکشان در مقابل

لَهُ الرِّقابُ، وَخَشَعَتْ لَهُ الاَْصْواتُ، وَوَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخافَتِکَ،

او تسلیم و مطیع گردیده اند، و هر صدایى در مقابلش خاموش گشته و هر دلى از ترس او بیمناک است،

وَبِقُوَّتِکَ الَّتى بِها تُمْسِکُ السَّمآءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الاَْرْضِ اِلاَّ بِاِذْنِکَ، وَتُمْسِکُ

و (از تو مى خواهم) به حق آن نیرویى که آسمان از ویران شدن بر زمین نگه داشته، مگر آنکه تو خواهى،

السَّمواتِ وَالاَْرْضَ اَنْ تَزُولا، وَبِمَشِیَّتِکَ الَّتى دانَ لَهَا الْعالَمُونَ،

و آسمان و زمین را از جابجا شدن حفظ کردى و (از تو مى خواهم) به حق اراده و خواستت که جهانیان در مقابل آن مطیعند،

وَبِکَلِمَتِکَ الَّتى خَلَقْتَ بِهَا السَّمواتِ وَالاَْرْضَ، وَبِحِکْمَتِکَ الَّتى صَنَعْتَ

و (از تو مى خواهم) به حقّ آن کلمه اى که به واسطه آن آسمان و زمین را آفریدى و به حق آن دانایى و خردت که بواسطه آن

بِهَا الْعَجآئِبَ، وَخَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَةَ وَجَعَلْتَها لَیْلاً، وَجَعَلْتَ اللَّیْلَ سَکَناً،

شگفتى ها را آفریدى و به واسطه آن تاریکى را آفریده و آن را شب و مایه آرامش قرار دادى،

وَخَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَجَعَلْتَهُ نَهاراً، وَجَعَلْتَ النَّهارَ نُشُوراً مُبْصِراً، وَخَلَقْتَ

و به واسطه آن روشنایى را آفریده و آن را روز و زمان پراکندگى (براى کار و تلاش) و مایه بینایى قرار دادى و به واسطه آن

بِهَا الشَّمْسَ وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِیآءً، وَخَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَجَعَلْتَ الْقَمَرَ

خورشید را آفریده و آن را درخشان ساختى و به واسطه آن ماه را آفریده و آن را

نُوراً، وَخَلَقْتَ بِهَا الْکَواکِبَ وَجَعَلْتَها نُجُوماً وَبُرُوجاً، وَمَصابیحَ وَزینَةً

روشنایى قرار دادى، و بواسطه آن ستارگان را آفریده و آنها را بصورت اختران تابناک و صور فلکى و نور هدایت (در شب) و زینت و آرایش (آسمان)

وَرُجُوماً، وَجَعَلْتَ لَها مَشارِقَ وَمَغارِبَ، وَجَعَلْتَ لَها مَطالِعَ وَمَجارِىَ،

و سنگ هاى متحرک قرار دادى و براى آنها محل طلوع و غروب و محلّ جریان و حرکت

وَجَعَلْتَ لَها فَلَکاً وَمَسابِحَ، وَقَدَّرْتَها فِى السَّمآءِ مَنازِلَ فَاَحْسَنْتَ

و مدارهایى و جایگاهى که بر آن شناورند قرار دادى و براى آنها جایگاه هایى در آسمان معیّن کرده و به خوبى

تَقْدیرَها، وَصَوَّرْتَها فَاَحْسَنْتَ تَصْویرَها، وَاَحْصَیْتَها بِاَسْمآئِکَ اِحْصآءً،

اندازه گیرى فرمودى و به بهترین وجه آن را شکل دادى و به نام هاى مبارکت آنها را به دقّت شمارش کردى

وَدَبَّرْتَها بِحِکْمَتِکَ تَدْبیراً فَاَحْسَنْتَ تَدْبیرَها، وَسَخَّرْتَها بِسُلْطانِ اللَّیْلِ

و با دانایى و خردت آنها را به خوبى اداره نمودى و به وسیله قدرت و سلطه شب

وَسُلْطانِ النَّهارِ، وَالسّاعاتِ وَعَدَدِ السِّنینَ وَالْحِسابِ، وَجَعَلْتَ رُؤْیَتَها

و روز و ساعت ها و شمارش سال ها و برقرارى نظم، آنها را مطیع ساختى و دیدن آنها را براى

لِجَمیعِ النّاسِ مَرْئً واحِداً، وَاَسْئَلُکَ اللّهُمَّ بِمَجْدِکَ الَّذى کَلَّمْتَ بِهِ

همه مردم یکسان قرار دادى، و خدایا از تو مى خواهم به حقّ بزرگواریت که به واسطه آن

عَبْدَکَ وَ رَسُولَکَ، مُوسَى بْنَ عِمْرانَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِى الْمُقَدَّسینَ، فَوْقَ

با بنده و فرستاده ات موسى بن عمران که بر او درود و سلام باد در میان فرشتگان پاک سخن گفتى، فراتر

اِحْساسِ الْکَرُّوبینَ، فَوْقَ غَمآئِمِ النُّورِ، فَوْقَ تابُوتِ الشَّهادَةِ فى عَمُودِ

از درک فرشتگان مقرّب، بر فراز ابرهاى نورانى، بالاى صندوق شهادت (که فرشتگان تورات را با آن حمل مى کنند) و در میان ستونى از

النّارِ، وَفى طُورِ سَیْنآءَ، وَفى جَبَلِ حُوریثَ فِى الْوادِ الْمُقَدَّسِ فِى الْبُقْعَةِ

آتش در طور سینا و در کوه حوریث، در سرزمینى پاکیزه، و در مکانى

الْمُبارَکَةِ، مِنْ جانِبِ الطُّورِ الاَْیْمَنِ مِنَ الشَّجَرَةِ، وَفى اَرْضِ مِصْرَ بِتِسْعِ

مبارک، از طرف راست کوه طور از درختى در سرزمین مصر با

ایات بَیِّنات، وَیَوْمَ فَرَقْتَ لِبَنى اِسْرآئیلَ الْبَحْرَ، وَفِى الْمُنْبَجِساتِ الَّتى

نه نشانه آشکار (با موسى سخن گفتى)، و (به مجد و بزرگواریت) در روزى که دریا را براى بنى اسرائیل شکافتى و در چشمه هاى جوشان

صَنَعْتَ بِهَا الْعَجآئِبَ فى بَحْرِ سُوف، وَعَقَدْتَ مآءَ الْبَحْرِ فى قَلْبِ الْغَمْرِ

از سنگ که به واسطه آن شگفتى ها را در دریاى سوف آفریدى و آب را در دل آن دریا

کَالْحِجارَةِ، وَجاوَزْتَ بِبَنى اِسْرآئیلَ الْبَحْرَ، وَتَمَّتْ کَلِمَتُکَ الْحُسْنى

مانند سنگ محکم ساختى، و بنى اسرائیل را از آن گذراندى و به واسطه صبر آنها کلمه نیکویت (حسن قضا)

عَلَیْهِمْ بِما صَبَرُوا، وَ اَوْرَثْتَهُمْ مَشارِقَ الاَْرْضِ وَمَغارِبَهَا الَّتى بارَکْتَ

را برایشان به پایان رساندى، و آنها بر سراسر گیتى که بر جهانیان مبارک

فیها لِلْعالَمینَ، وَاَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَجُنُودَهُ وَ مَراکِبَهُ فِى الْیَمِّ، و بِاسْمِکَ

گردانده بودى مالک کردى و فرعون و لشکریانش و آنچه بر آن سوار بودند را در دریاها غرق نمودى، و (از تو مى خواهم) به حق نام

الْعَظیمِ الاَْعْظَمِ الأَعْظَمِ الاَْعَزِّ الاَْجَلِّ الاَْکْرَمِ، وَبِمَجْدِکَ الَّذى تَجَلَّیْتَ بِهِ

بزرگ بسیار بزرگ بسیار بزرگ و محبوب و عالى و گرامیت و به بزرگواریت که به واسطه آن بر هم صحبت

لِمُوسى کَلیمِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فى طُورِ سَیْنآءَ، وَ لاِِبْراهیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ

موسى که بر او درود و سلام باد در طور سینا جلوه گر شدى و قبل از آن بر ابراهیم خلیل که بر او درود و سلام باد

خَلیلِکَ مِنْ قَبْلُ فى مَسْجِدِ الْخَیْفِ، وَلاِِسْحقَ صَفِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فى

در مسجد خیف، و بر برگزیده ات اسحاق که بر او درود و سلام باد در

بِئْرِ شِیَع، وَلِیَعْقُوبَ نَبِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فى بَیْتِ ایل، وَاَوْفَیْتَ لاِِبْراهیمَ

چاه شیع، و بر پیامبرت یعقوب که بر او درود و سلام باد در خانه خدا (جلوه گر شدى) و به عهد و و پیمانت با ابراهیم

عَلَیْهِ السَّلامُ بِمیثاقِکَ، وَ لاِِسْحقَ عَلَیْهِ السَّلامُ بِحَلْفِکَ، وَلِیَعْقُوبَ عَلَیْهِ

که بر او درود و سلام باد وفا کردى، و به سوگندت در مورد اسحاق که بر او درود و سلام باد و به گواهیت

السَّلامُ بِشَهادَتِکَ، وَلِلْمُؤْمِنینَ بِوَعْدِکَ، وَلِلدّاعینَ بِاَسْمآئِکَ فَاَجَبْتَ،

براى یعقوب که بر او درود و سلام باد و به وعده ات براى مؤمنین و براى درخواست کنندگان به نامهایت (وفا کرده و) اجابت فرمودى،

وَبِمَجْدِکَ الَّذى ظَهَرَ لِمُوسَى بْنِ عِمْرانَ عَلَیْهِ السَّلامُ عَلى قُبَّةِ الرُّمّانِ،

و (از تو مى خواهم) به حقّ بزرگواریت که که در قبّة الرمان (عبادتگاه موسى) بر موسى بن عمران که بر او درود و سلام باد آشکار شد

وَبِایاتِکَ الَّتى وَقَعَتْ عَلى اَرْضِ مِصْرَ بِمَجْدِالْعِزَّةِ وَالْغَلَبَةِ،بِایات عَزیزَة،

و به نشانه هایت که در سرزمین مصر با بزرگوارى با شکوه و غالب و نشانه هاى باشکوه

وَ بِسُلْطانِ الْقُوَّةِ، وَبِعِزَّةِ الْقُدْرَةِ وَبِشَأْنِ الْکَلِمَةِ التّآمَّةِ، وَبِکَلِماتِکَ الَّتى

و سلطه قوى و نیروى عظیم واقع شد و (از تو مى خواهم) به حق مقام کلمه کامل و کلماتت که به

تَفَضَّلْتَ بِها عَلى اَهْلِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ، وَاَهْلِ الدُّنْیا وَ الاْخِرَةِ،

واسطه آن بر اهل آسمان و زمین و دنیا و آخرت احسان نمودى

وَبِرَحْمَتِکَ الَّتى مَنَنْتَ بِها عَلى جَمیعِ خَلْقِکَ، وَبِاسْتِطاعَتِکَ الَّتى اَقَمْتَ

و به حقّ بخششت که به واسطه آن بر تمامى مخلوقاتت منّت نهادى و به حقّ نیرویت که به واسطه آن

بِها عَلَى الْعالَمینَ، وَبِنُورِکَ الَّذى قَدْ خَرَّمِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَیْنآءَ، وَ بِعِلْمِکَ

جهان را بر پا داشتى، و به حقّ نورت که از وحشت آن طور سینا فرو افتاد و به حق دانش

وَجَلالِکَ وَکِبْرِیآئِکَ، وَ عِزَّتِکَ وَجَبَرُوتِکَ الَّتى لَمْ تَسْتَقِلَّهَا الاَْرْضُ،

و عظمت و اقتدار و شکوه و بزرگیت که زمین توان تحمّل آن را نداشت

وَانْخَفَضَتْ لَهَا السَّمواتُ، وَانْزَجَرَ لَهَا الْعُمْقُ الاَْکْبَرُ، وَرَکَدَتْ لَهَا الْبِحارُ

و آسمان ها در برابرش فرود آمدند و عمیق ترین قسمت هاى زمین در برابرش باز ایستاد، و دریاها

وَالاَْنْهارُ، وَ خَضَعَتْ لَهَا الْجِبالُ، وَسَکَنَتْ لَهَا الاَْرْضُ بِمَناکِبِها،

و رودها در برابرش راکد شد، و کوه ها در برابرش سر فرود آوردند، و زمین با پستى و بلندیهایش در برابرش از

وَاسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ کُلُّها، وَ خَفَقَتْ لَهَا الرِّیاحُ فى جَرَیانِها،

حرکت باز ایستاد، و همه خلایق در برابرش مطیع گردیدند، و بادها در جریان خود در برابرش مضطرب گردیدند،

وَخَمَدَتْ لَهَا النّیرانُ فى اَوْطانِها، وَبِسُلْطانِکَ الَّذى عُرِفَتْ لَکَ بِهِ الْغَلَبَةُ

و آتش ها در برابرش در آتشکده ها خاموش شدند، و به حقّ سلطنت و فرمانرواییت که به واسطه آن تا ابد پیروز

دَهْرَ الدُّهُورِ، وَحُمِدْتَ بِهِ فِى السَّمواتِ وَالاَْرَضینَ، وَبِکَلِمَتِکَ کَلِمَةِ

و غالب شناخته شده اى و به واسطه آن در آسمان و زمین ستایش شده اى، و به حقّ کلمه

الصِّدْقِ الَّتى سَبَقَتْ لاَِبینا ادَمَ عَلَیْهِ السَّلامُ وَ ذُرِّیَّتِهِ بِالرَّحْمَةِ، وَاَسْئَلُکَ

صدق و راستت که به احسانت بر پدر ما آدم که بر او درود و سلام باد و نسلش پیشى گرفت و از تو مى خواهم

بِکَلِمَتِکَ الَّتى غَلَبَتْ کُلَّ شَىْء، وَبِنُورِ وَجْهِکَ الَّذى تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ،

به حق کلمه ات که بر هر چیز چیره گشت و به حقّ نور ذاتت که به واسطه آن کوه جلوه کردى

فَجَعَلْتَهُ دَکّاً وَخَرَّ مُوسى صَعِقاً، وَ بِمَجْدِکَ الَّذى ظَهَرَ عَلى طُورِ سَیْنآءَ،

و آن را متلاشى ساختى و موسى بیهوش افتاد، و به حق بزرگواریت که بر طور سینا آشکار شد،

فَکَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَرَسُولَکَ مُوسَى بْنَ عِمْرانَ، وَ بِطَلْعَتِکَ فى ساعیرَ،

و به واسطه آن با بنده و فرستاده ات موسى بن عمران صحبت کردى، و به آشکار شدنت در ساعیر (محل عبادت عیسى)

وَظُهُورِکَ فى جَبَلِ فارانَ بِرَبَواتِ الْمُقَدَّسینَ،وَجُنُودِ الْمَلائِکَةِ الصّآفّینَ،

و در کوه فاران (محل عبادت رسول خدا) در جایگاه رفیع فرشتگان پاکیزه و لشکریان صف کشیده آنها

وَخُشُوعِ الْمَلائِکَةِ الْمُسَبِّحینَ، وَبِبَرَکاتِکَ الَّتى بارَکْتَ فیها عَلى اِبْراهیمَ

و در میان فروتنى فرشتگان تسبیح کننده، و به حق بخشش و احسانت که برکت دادى در آن بر ابراهیم

خَلیلِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فى اُمَّةِ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمْ، وَبارَکْتَ

خلیل که بر او درود و سلام باد در میان امّت محمّد که درود خدا بر او و آل پاکش باد و برکت دادى

لاِِسْحقَ صَفِیِّکَ فى اُمَّةِ عیسى عَلَیْهِمَا السَّلامُ، وَبارَکْتَ لِیَعْقُوبَ

براى برگزیده ات اسحاق در میان امّت عیسى که بر هر دوى آنها درود و سلام باد ، و برکت دادى براى بنده برگزیده ات یعقوب

اِسْرآئیلِکَ فى اُمَّةِ مُوسى عَلَیْهِمَا السَّلامُ، وَ بارَکْتَ لِحَبیبِکَ مُحَمَّد صَلَّى

در میان امّت موسى که بر هر دوى آنها درود و سلام باد و برکت دادى براى محبوبت محمّد که درود و سلام

اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ فى عِتْرَتِهِوَذُرِّیَّتِهِ وَاُمَّتِهِ، اَللّـهُمَّ وَ کَما غِبْنا عَنْ ذلِکَ وَلَمْ

خدا بر او و آل پاکش باد در خاندان و نسل و امّتش، خدایا با این که ما در آن زمان نبودیم

نَشْهَدْهُ وَآمَنّا بِهِ وَلَمْ نَرَهُ صِدْقاً وَعَدْلاً،اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،

و این امور را مشاهده نکردیم، ولى از روى راستى و درستى به آن ایمان آوردیم (و از تو مى خواهیم) که درود فرستى بر محمّد و آل پاکش،

وَ اَنْ تُبارِکَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَتَرَحَّمَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،

و برکت دهى بر محمّد و آل پاکش و رحمت فرستى بر محمّد و آل پاکش

کَاَفْضَلِ ما صَلَّیْتَ وَبارَکْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلى اِبْراهیمَ وَآلِ اِبْراهیمَ، اِنَّکَ

همانند بهترین درودها و برکات و رحمت هایت که بر ابراهیم و خاندانش فرستادى که تو

حَمیدٌ مَجیدٌ، فَعّالٌ لِما تُریدُ، وَاَنْتَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ شَهیدٌ *

سزاوار ستایش و بزرگوارى و هر چه اراده کنى انجام دهى و تو بر هر کارى توانا و گواهى،

سپس حاجات خود را ذکر مى کنى و مى گویى:

اَللّهُمَّ بِحَقِّ هذَا الدُّعآءِ، وَبِحَقِّ هذِهِ الاَْسْمآءِ

خدایا به حق این دعا و به حق این نام هایى

الَّتى لا یَعْلَمُ تَفْسیرَها وَلا یَعْلَمُ باطِنَها غَیْرُکَ، صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ

که کسى جز تو تفسیر و باطن آن را نمى داند بر محمّد و آل

مُحَمَّد، وَافْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ، وَلا تَفْعَلْ بى مـا اَنَا اَهْلُهُ، وَاغْفِرْ لى مِنْ

پاکش درود فرست و آنچه را که تو شایسته آنى در حق من انجام ده نه آنچه را که من سزاوار آنم، و گناهان گذشته و

ذُنُوبى ما تَقَدَّمَ مِنْها وَما تَأَخَّرَ، وَوَسِّعْ عَلَىَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِکَ، وَاکْفِنى

آنچه از من سر خواهد زد، بر من ببخش، و روزى حلالت را بر من افزون کن و مرا از شرّ

مَؤُنَةَ اِنْسانِ سَوْء وَجارِ سَوْء، وَقَرینِ سَوْء وَسُلْطانِ سَوْء، اِنَّکَ عَلى ما

انسان بد و همسایه و همنشین و فرمانرواى شرور حفظ کن، که تو بر آنچه

تَشآءُ قَدیرٌ، وَ بِکُلِّ شَىْء عَلیمٌ، آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ.

خواهى توانایى و بر هر چیز دانایى، اى پروردگار جهانیان (دعایم را) اجابت کن.

  


1. سِمات، جمع «سمه» به معناى علامت ها و نشانه هاست، گویا نشانه هاى اجابت در این دعا پیداست، (بحارالانوار، جلد 87، صفحه 102).
2. بحارالانوار، جلد 87، صفحه 96.
3. این دعا در مصباح المتهجّد، صفحه 416 و جمال الاسبوع، صفحه 533 و دیگر کتب دعا نقل شده است. مرحوم علاّمه مجلسى نیز آن را در بحارالانوار، با شرح و توضیح آورده است (بحارالانوار، جلد 87، صفحه 96 به بعد).
4. در بحارالانوار، سه بار کلمه «الأعظم» تکرار شده است.
دعاى عشرات:دعاى مشلول:
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma