1ـ زیارت امین الله

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 
مفاتیح نوین
زیارت امیرمؤمنان على(علیه السلام)2- زیارت کافى

این زیارت را «علاّمه مجلسى» از جهت سند، از صحیح ترین زیارات مى داند(1) و مرحوم حاج شیخ عباس قمى (در مفاتیح الجنان) آن را در نهایت اعتبار معرّفى مى کند.

جابر جعفى از امام باقر(علیه السلام) نقل مى کند که فرمود: پدرم على بن الحسین(علیه السلام) بعد از شهادت پدرش (از فرط غصّه و اندوه و) براى کراهتى که از حشر و نشر با مردم داشت چند سالى دور از مردم زندگى مى کرد، و گاه به سوى عراق به قصد زیارت پدر و جدّش حرکت مى کرد و کسى از آن خبر نداشت، روزى به قصد زیارت امیرمؤمنان صلوات الله علیه حرکت کرد و من نیز، همراه او بودم و هیچ جنبنده و صاحب روحى غیر از دو ناقه، با ما نبود; وقتى به نجف ـ از بلاد کوفه ـ رسیدیم، دیدیم که در مکان خاصّى توقّف کرد و گریست; به حدّى که محاسن شریفش با اشک چشمش تر شد و گفت: السلام علیک یا امیرالمؤمنین... تا آخر این زیارت که خواهد آمد.(2)

در هر حال، سندى که در «مزار کبیر» براى این زیارت آمده، چنین است: جابر جعفى از امام محمّد باقر(علیه السلام) نقل مى کند که امام زین العابدین(علیه السلام) به زیارت قبر امیر مؤمنان(علیه السلام) آمد و کنار قبر آن حضرت ایستاد و گریست و گفت:

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمینَ اللهِ فى اَرْضِهِ، وَحُجَّتَهُ عَلى عِبادِهِ، اَلسَّلامُ

سلام بر تو اى امانتدار خدا در زمین او و حجّتش بر بندگان او سلام

عَلَیْکَ یا اَمیرَالْمُؤْمِنینَ، اَشْهَدُ اَنَّکَ جاهَدْتَ فِى اللهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَعَمِلْتَ

بر تو اى امیر مؤمنان گواهى دهم که تو در راه خدا جهاد کردى چنانچه باید و رفتار کردى

بِکِتابِهِ، وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِیِّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، حَتّى دَعاکَ اللهُ اِلى

به کتاب خدا (قرآن) و پیروى کردى از سنتهاى پیامبرش صلى الله علیه و آله تا این که خداوند تو را به

جِوارِهِ، فَقَبَضَکَ اِلَیْهِ بِاخْتِیارِهِ، وَاَلْزَمَ اَعْدائَکَ الْحُجَّةَ مَعَ مالَکَ مِنَ

جوار خویش دعوت فرمود و به اختیار خودش جانت را قبض نمود و ملزم کرد دشمنانت را به حجت و برهان

الْحُجَجِ الْبالِغَةِ عَلى جَمیعِ خَلْقِهِ، اَللّـهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسى مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِکَ،

با حجّتهاى رساى دیگرى که با تو بود بر تمامى خلق خود، خدایا قرار ده نفس مرا آرام به تقدیرت

راضِیَةً بِقَضآئِکَ، مُولِعَةً بِذِکْرِکَ وَدُعآئِکَ، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ اَوْلِیآئِکَ، مَحْبُوبَةً

و خشنود به قضایت و حریص به ذکر و دعایت و دوستدار برگزیدگان دوستانت و محبوب

فى اَرْضِکَ وَسَمآئِکَ، صابِرَةً عَلى نُزُولِ بَلائِکَ، شاکِرَةً لِفَواضِلِ

در زمین و آسمانت و شکیبا در مورد نزول بلایت و سپاسگزار در برابر

نَعْمآئِکَ، ذاکِرَةً لِسَوابِـغِ آلآئِکَ، مُشْتاقَةً اِلى فَرْحَةِ لِقآئِکَ، مُتَزَوِّدَةً

نعمتهاى فزونت و متذکر عطایاى فراوانت مشتاق به شاد گشتن دیدارت توشه گیر

التَّقْوى لِیَوْمِ جَزآئِکَ، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ اَوْلِیآئِکَ، مُفارِقَةً لاَِخْلاقِ اَعْدائِکَ،

پرهیزکارى براى روز پاداشت پیروى کننده روشهاى دوستانت دورى گزیننده اخلاق دشمنانت

مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْیا بِحَمْدِکَ وَثَنآئِکَ

سرگرم از دنیا به ستایش و ثنایت

* سپس گونه مبارک خود را برقبر گذاشت وگفت:

اَللّـهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتینَ اِلَیْکَ والِهَةٌ، وَسُبُلَ الرّاغِبینَ اِلَیْکَ شارِعَةٌ،

خدایا براستى دلهاى فروتنان درگاهت بسوى تو حیران است و راههاى مشتاقان به جانب تو باز است

وَاَعْلامَ الْقاصِدینَ اِلَیْکَ واضِحَةٌ، وَاَفْئِدَةَ الْعارِفینَ مِنْکَ فازِعَةٌ،

و نشانه هاى قاصدان کویت آشکار و نمایان است و قلبهاى عارفان از تو ترسان است

وَاَصْواتَ الدّاعینَ اِلَیْکَ صاعِدَةٌ، وَاَبْوابَ الاِْجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ، وَدَعْوَةَ

و صداهاى خوانندگان بطرف تو صاعد و درهاى اجابت برویشان باز است و دعاى

مَنْ ناجاکَ مُسْتَجابَةٌ، وَتَوْبَةَ مَنْ اَنابَ اِلَیْکَ مَقْبُولَةٌ، وَعَبْرَةَ مَنْ بَکى مِنْ

آن کس که با تو راز گوید مستجاب است و توبه آن کس که به درگاه تو بازگردد پذیرفته است و اشک دیده آن کس که از

خَوْفِکَ مَرْحُومَةٌ، وَالاِْغاثَةَ لِمَنِ اسْتَغاثَ بِکَ مَوْجُودَةٌ، وَالاِْعانَةَ لِمَنِ

خوف تو گرید مورد رحم و مهر است و فریادرسى تو براى کسى که به تو استغاثه کند آماده است و کمک کاریت براى آن کس که

اسْتَعانَ بِکَ مَبْذُولَةٌ، وَعِداتِکَ لِعِبادِکَ مُنْجَزَةٌ، وَزَلَلَ مَنِ اسْتَقالَکَ مُقالَةٌ،

از تو کمک خواهد رایگان است و وعده هایى که به بندگانت دادى وفایش حتمى است و لغزش کسى که از تو پوزش طلبد بخشوده است

وَاَعْمالَ الْعامِلینَ لَدَیْکَ مَحْفُوظَةٌ، وَاَرْزاقَکَ اِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْکَ

و کارهاى آنان که براى تو کار کنند در نزد تو محفوظ است و روزیهایى که به آفریدگانت دهى از نزدت

نازِلَةٌ، وَعَوآئِدَ الْمَزیدِ اِلَیْهِمْ واصِلَةٌ، وَذُنـُوبَ الْمُسْتَغْفِرینَ مَغْفُورَةٌ،

ریزان است و بهره هاى بیشترى هم بسویشان مى رسد و گناه آمرزش خواهان (از تو) آمرزیده است

وَحَوآئِجَ خَلْقِکَ عِنْدَکَ مَقْضِیَّةٌ، وَجَوآئِزَ السّآئِلینَ عِنْدَکَ مُوَفَّرَةٌ، وَ

و حاجتهاى آفریدگانت نزد تو روا شده است و جایزه هاى سائلان در پیش تو شایان و وافر است

عَوآئِدَ الْمَزیدِ مُتَواتِرَةٌ، وَمَوآئِدَ الْمُسْتَطْعِمینَ مُعَدَّةٌ، وَمَناهِلَ الظِّمآءِ

و بهره هاى فزون پیاپى است و خوانهاى احسان تو براى طعام خواهان آماده است و حوضهاى آب براى تشنگان

مُتْرَعَةٌ، اَللّـهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعآئى، وَاقْبَلْ ثَنآئى، وَاجْمَعْ بَیْنى وَبَیْنَ

لبریز است خدایا پس دعایم را مستجاب کن و بپذیر مدح و ثنایم را و گردآور میان من و

اَوْلِیآئى، بِحَقِّ مُحَمَّد وَعَلِىٍّ وَفاطِمَةَ، وَالْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ، اِنَّکَ وَلِىُّ

دوستانم به حق محمّد و على و فاطمه و حسن و حسین که براستى تویى صاحب

نَعْمآئى،وَمُنْتَهى مُناىَ،وَغایَةُ رَجائى فى مُنْقَلَبى وَمَثْواىَ *

نعمتهایم و منتهاى آرزویم و سر حدّ نهایى امیدم و بازگشتگاه و اقامتگاهم

در کامل الزیارات بعد از این زیارت، این فقرات نیز آمده است:

اَنْتَ اِلهى وَسَیِّدى وَمَوْلاىَ،اِغْفِرْ لاَِوْلِیآئِنا،

تویى معبود و آقا و مولاى من بیامرز دوستان ما را

وَکُفَّ عَنّا اَعْدآئَنا، وَاشْغَلْهُمْ عَنْ اَذانا، وَاَظْهِرْ کَلِمَةَ الْحَقِّ وَاجْعَلْهَا الْعُلْیا،

و بازدار از ما دشمنانمان را و سرگرمشان کن از آزار ما و آشکار کن گفتار حق را و آن را برتر قرار ده

وَاَدْحِضْ کَلِمَةَ الْباطِلِ وَاجْعَلْهَا السُّفْلى، اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ.(3)

و از میان ببر گفتار باطل را و آن را پست گردان که براستى تو بر هر چیز توانایى.

آنگاه امام باقر(علیه السلام) فرمود: هر که از شیعیان ما این زیارت و دعا را نزد قبر امیرالمؤمنین(علیه السلام) یا نزد قبر یکى از ائمّه(علیهم السلام) بخواند، خداوند متعال، این زیارت و دعاى او را در طومارى از نور بالا مى برد و مهر حضرت محمّد(صلى الله علیه وآله) بر آن زده شود و این گونه محفوظ بماند تا تسلیم قائم آل محمّد(علیهم السلام) شود.(4)

مطابق آنچه در کتاب مزار کبیر و بحارالانوار آمده است: این زیارت شریفه هم از زیارات مُطلقه محسوب مى شود و هم از زیارات مخصوصه روز غدیر و هم از زیارات جامعه که در جمیع روضات مقدّسه ائمّه(علیهم السلام) خوانده مى شود.(5)

 


1 بحارالانوار، جلد 97، صفحه 269.
2. همان مدرک، صفحه 266 و 267، حدیث 9.
3. کامل الزّیارات، باب 11، صفحه 39، حدیث 1.
4. مزار کبیر، صفحه 282.
5. همان مدرک و بحارالانوار، جلد 53، صفحه 312-316، حکایت 59.
زیارت امیرمؤمنان على(علیه السلام)2- زیارت کافى
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma