دعا و نمازى از ناحیه مقدّسه حضرت حجّت(علیه السلام) براى برآورده شدن حاجات

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 
مفاتیح نوین
نماز و دعایى در شب جمعه براى حفظ قرآناعمال روز جمعه

مرحوم «علاّمه مجلسى» از «مهج الدّعوات» از «کنوز النجاح» ابوعلى فضل بن حسن طبرسى نقل مى کند: از ناحیه مقدّسه امام عصر (سلام اللّه علیه) این حدیث صادر شد که: هر کسى نزد خدا حاجتى داشته باشد، شب جمعه بعد از نصف شب، غسل کند و در مصلاّى خودش (محلّى را که در خانه، محلّ نماز قرار داده است) دو رکعت نماز بخواند، در هر رکعت پس از شروع سوره حمد و رسیدن به جمله «ایّاک نعبد و ایّاک نستعین» صد بار آن را تکرار کند و پس از اتمام آن، بقیّه سوره حمد را ادامه دهد و به پایان برساند، سپس یکبار سوره توحید را بخواند و ذکر رکوع و سجود را هفت بار بگوید، پس از اتمام نماز، دعاى ذیل را بخواند که قطعاً حاجتش هرچه باشد برآورده مى شود، مگر این که مربوط به قطع رحم (و مانند آن) باشد:

اَللّهُمَّ اِنْ اَطَعْتُکَ فَالْمَحْمِدَةُ لَکَ، وَ اِنْ عَصَیْـتُکَ فَالْحُجَّةُ لَکَ، مِنْکَ

خدایا اگر فرمانبرداریت کنم پس حمد و ستایش از آن توست و اگر نافرمانیت کنم تو حجّت دارى از توست

الرَّوْحُ وَ مِنْکَ الْفَرَجُ، سُبْحانَ مَنْ اَنْعَمَ وَ شَکَرَ، سُبْحانَ مَنْ قَدَّرَ وَ غَفَرَ،

مهر و یارى و از توست گشایش منزه است آن که نعمت داده و قدردانى کرد منزه است آن که مقدر کرد و آمرزید

اللّهُمَّ اِنْ کُنْتُ عَصَیْـتُکَ فَاِنّى قَدْ اَطَعْتُکَ فى اَحَبِّ الاَْشْیآءِ اِلَیْکَ، وَ هُوَ

خدایا اگر من تو را نافرمانى کردم ولى در عوض فرمانبرداریت کردم در محبوبترین چیزها در نزد تو و آن

الاِْیمانُ بِکَ، لَمْ اَتَّخِذْ لَکَ وَلَداً، وَ لَمْ اَدْعُ لَکَ شَریکاً، مَنّاً مِنْکَ بِهِ عَلَىَّ، لا

ایمان به توست که برایت فرزندى نگرفتم و برایت شریکى قائل نشدم و این منتى بود از تو بر من

مَنّاً مِنّى بِهِ عَلَیْکَ، وَ قَدْ عَصَیْـتُکَ یا اِلهى عَلى غَیْرِ وَجْهِ الْمُکابَرَةِ، وَ لاَ

نه این که منتى باشد از من بر تو و این که تو را نافرمانى کردم اى خدا نه از روى کبر و عنادورزى بود و نه

الْخُرُوجِ عَنْ عُبُودِیَّتِکَ، وَلاَ الْجُحُودِ لِرُبُوبِیَّتِکَ، وَلکِنْ اَطَعْتُ هَواىَ

بخاطر این که از تحت بندگیت بیرون رفته و پروردگاریت را منکر شده باشم بلکه پیروى کردم هواى نفسم را

وَاَزَلَّنِى الشَّیْطانُ، فَلَکَ الْحُجَّةُ عَلَىَّ وَ الْبَیانُ، فَاِنْ تُعَذِّبْنى فَبِذُنُوبى غَیْرُ

و شیطان مرا لغزاند پس تو را بر من حجت و بیان هست و اگر عذابم کنى بخاطر گناهان من است

ظالِم لى، وَ اِنْ تَغْفِرْ لى وَ تَرْحَمْنى، فَاِنَّکَ جَوادٌ کَریمٌ، یا کریمُ یا کَریمُ

و تو ستمکار بر من نیستى واگر بیامرزى مرا و رحمم کنى پس براستى تو بخشنده و بزرگوارى اى کریم اى کریم

(به اندازه یک نفس طولانى ادامه دهد)، سپس بگوید:

یا آمِناً مِنْ کُلِّ شَىْء، وَ کُلُّ شَىْء

اى ایمن از هر چیز و هر چیز

مِنْکَ خآئِفٌ حَذِرٌ، اَسْئَلُکَ بِاَمْنِکَ مِنْ کُلِّ شَىْء، وَ خَوْفِ کُلِّ شَىْء مِنْکَ،

از تو ترسان و بیمناک از تو خواهم به همان امانى که از هر چیز دارى و آن ترسى که هرچیز از تو دارند

اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد، وَ اَنْ تُعْطِیَنى اَماناً لِنَفْسى وَ اَهْلى

که درود فرستى بر محمّد و آل محمّد و به من امانى دهى براى خود و خانواده

وَوُلْدى، وَ سآئِرِ ما اَنْعَمْتَ بِهِ عَلَىَّ، حَتّى لااَخافَ اَحَداً، وَلا اَحْذَرَ مِنْ

و فرزندان و سایر چیزهایى که به من عطا فرموده اى تا از کسى نترسم و بیم نداشته باشم از

شَىْء اَبَداً، اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ، وَ حَسْبُنَا اللهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ، یا کافِىَ

چیزى هرگز که براستى تو بر هر چیز توانایى و کافى است ما را خدا و نیکو وکیلى است اى کفایت کننده

اِبْراهیمَ نُمْرُودَ، وَ یا کافِىَ مُوسى فِرْعَوْنَ، وَ یا کافِىَ مُحَمَّد صَلَّى اللّهُ

ابراهیم از نمرود و اى کفایت کننده موسى از فرعون و اى کفایت کننده محمّدصلّى الله

عَلَیْهِ و آلِهِ الاَْحْزابَ، اَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد،وَ اَنْ

علیه و آله از احزاب کفر، از تو خواهم که درود فرستى بر محمّد و آل محمّد

تَکْفِیَنى شَرَّ فُلانِ بْنِ فُلان.

و کفایت کنى از من شر فلان پسر فلان را.

(به جاى فلان بن فلان اسم دشمن خویش را بر زبان آورد و اگر دشمن خاصّى ندارد، مى تواند نام شیطان را که بزرگترین دشمن است یا نام دشمنان اسلام را ببرد).

سپس به سجده رود و حاجتش را طلب کند و نزد خدا تضرّع نماید چراکه هیچ مرد یا زن مؤمنى نیست که این نماز را بجا آورد و این دعا را بخواند مگر این که درهاى آسمان براى اجابت دعا به روى او گشوده مى شود... .

آنگاه فرمود: «ذلِکَ مِنْ فَضْلِ اللّهِ عَلَیْنا وَ عَلَى النّاسِ; این نماز و دعا از فضل خداوند بر ما اهل بیت و بر مردم است».(1)

 


1. بحارالانوار، جلد 86، صفحه 323، حدیث 30 و مهج الدعوات، صفحه 294.
نماز و دعایى در شب جمعه براى حفظ قرآناعمال روز جمعه
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma