دعاى 18

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 
مفاتیح نوین
دعاى 17دعاى 19

به سند معتبر روایت شده که حضرت امام صادق(علیه السلام) این دعا را به ابوبصیر یاد داد:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ قَوْلَ التَّوّابینَ وَ عَمَلَهُمْ، وَ نُورَ الاَْنْبِیآءِ وَ صِدْقَهُمْ،

خدایا از تو خواهم گفتار توبه کنندگان و کردارشان را و روشنى پیمبران و راستگویى شان را

وَنَجاةَ الْمُجاهِدینَ وَ ثَوابَهُمْ، وَ شُکْرَ الْمُصْطَفَیْنَ وَ نَصیحَتَهُمْ، وَ عَمَلَ

و نجات جهاد کنندگان وپاداش نیک آنها را و سپاسگزارى برگزیدگان و خیرخواهیشان را و کردار

الذّاکِرینَ وَ یَقینَهُمْ، وَاِیمانَ الْعُلَمآءِ وَفِقْهَهُمْ، وَ تَعَبُّدَ الخاشِعینَ

یادکنندگان تو و یقینشان را و ایمان مردمان دانشمند و فهم آنها را و عبادت خاشعان

وَتَواضُعَهُمْ، وَ حُکْمَ الْفُقَهآءِ وَ سیرَتَهُمْ، وَخَشْیَةَ الْمُتَّقینَ وَ رَغْبَتَهُمْ،

و فروتنیشان را و فرزانگى مردمان فقیه و راه و روششان را و ترس پرهیزکاران و شوقشان را

وَتَصْدیقَ الْمُؤْمِنینَ وَ تَوَکُّلَهُمْ، وَ رَجآءَ الْمُحْسِنینَ وَ بِرَّهُمْ، اَللّهُمَّ اِنّى

و ایمان قلبى مؤمنان و توکّل آنها را و امیدوارى نیکوکاران و نیکوکاریشان را خدایا من

اَسْئَلُکَ ثَوابَ الشّاکِرینَ، وَ مَنْزِلَةَ الْمُقَرَّبینَ، وَ مُرافَقَةَ النَّبِیّینَ، اَللّهُمَّ اِنّى

از تو خواهم پاداش نیک سپاسگزاران را و منزلت و مقام مقرّبان را و رفاقت با پیمبران خدایا از

اَسْئَلُکَ خَوْفَ الْعامِلینَ لَکَ، وَ عَمَلَ الْخآئِفینَ مِنْکَ، وَ خُشُوعَ الْعابِدینَ

تو درخواست کنم ترس کار کنندگان براى تو و عمل ترسناکان از تو و خشوع عبادت کنندگانت را

لَکَ، وَیقینَ الْمُتَوَکِّلینَ عَلَیْکَ، وَ تَوَکُّلَ الْمُؤْمِنینَ بِکَ، اَللّهُمَّ اِنَّکَ بِحاجَتى

و یقین توکل کنندگان بر تو و توکل مؤمنان به تو خدایا تو به حاجت من

عالِمٌ غَیْرُ مُعَلَّم، وَ اَنْتَ لَها واسِعٌ غَیْرُ مُتَکلِّف، وَ اَنْتَ الَّذى لایُحْفیکَ

دانایى بى آن که به تو یاد دهند و تو به برآوردنش توانایى بى آن که به رنج درافتى و تویى که درمانده ات نکند

سائِلٌ، وَلایَنْقُصُکَ نائِلٌ، وَلا یَبْلُغُ مِدْحَتَکَ قَوْلُ قائِل، اَنْتَ کَما تَقُولُ

خواهنده و کم و کاستت نکند عطا و بخشش و به مدحت تو نرسد گفتار گوینده و تو چنانى که گویى

وَفَوْقَ ما نَقُولُ، اَللّهُمَّ اجْعَلْ لى فَرَجَاً قَریباً، وَ اَجْراً عَظیماً، وَ سِتْراً

برتر از آنى که ما گوییم خدایا قرار ده برایم گشایشى نزدیک و پاداشى بزرگ و پوششى

جَمیلاً، اَللّهُمَّ اِنَّکَ تَعْلَمُ اَنّى عَلى ظُلْمى لِنَفْسى، وَاِسْرافى عَلَیْها، لَمْ

زیبا خدایا تو مى دانى که من با این که بر خود ستم کردم و زیاده روى کردم ولى

اَتّخِذْ لَکَ ضِدّاً وَلا نِدّاً، وَلا صاحِبَةً وَلا وَلَداً، یا مَنْ لا تُغَلِّطُهُ الْمَسآئِلُ،

دشمن و شریکى برایت نگرفته ام و نه همسر و نه فرزندى اى که به غلط نیندازد او را درخواست ها

وَیا مَنْ لایَشْغَلُهُ شَىْءٌ عَنْ شَىْء، وَلاسَمْعٌ عَنْ سَمْع، وَلابَصَرٌ عَنْ بَصَر،

و اى که سرگرمش نکند چیزى از چیز دیگر و نه شنیدنى از شنیدن دیگر و نه دیدنى از دیدن دیگر

وَلایُبْرِمُهُ اِلْحاحُ الْمُلِحّین، اَسْئَلُکَ اَنْ تُفَرِّجَ عَنّى فى ساعَتى هذِهِ، مِنْ

و اى که به ستوهش نیاورد اصرار اصرارکننده از تو خواهم که بگشایى از من در این ساعت از

حَیْثُ اَحْتَسِبُ، وَ مِنْ حَیْثُ لا اَحْتَسِبُ، اِنَّکَ تُحْیىِ الْعِظامَ وَ هِىَ رَمیمٌ،

جایى که گمان دارم و از جایى که گمان ندارم تو زنده کنى استخوان هاى پوسیده را

وَاِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ، یا مَنْ قَلَّ شُکْرى لَهُ فَلَمْ یَحْرِمْنى، وَ عَظُمَتْ

و تو بر هر چیز توانایى اى که کم شد براى او سپاسگزارى من و با این حال محرومم نکنى و بزرگ شد

خَطیئَتى فَلَمْ یَفْضَحْنى، وَ رَ انى عَلَى الْمَعاصى فَلَمْ یَجْبَهْنى، وَ خَلَقَنى

خطایم ولى رسوایم نکنى و دیدى مرا بر گناهان و برویم نیاوردى و مرا آفریدى

لِلَّذى خَلَقَنى لَهُ، فَصَنَعْتُ غَیْرَ الَّذى خَلَقَنى لَهُ، فَنِعْمَ الْمَوْلى اَنْتَ یا

براى آنچه آفریدى ولى من براى چیز دیگرى کار کردم چه نیکو سرپرستى هستى تو اى

سَیِّدى، وَ بِئْسَ الْعَبْدُ اَ نَا وَجَدْتَنى، وَ نِعْمَ الطّالِبُ اَنْـتَ رَبّـى، وَ بِئـسَ

آقاى من و چه بد بنده اى یافتى مرا و تو نیکو خواستارى اى پروردگار من ولى به بد

الْمَطْلُوبُ اَلْـفَیْتَنى، عَبْدُکَ وَابْنُ عَبْدِکَ وَابْـنُ اَمَتِـکَ بَـیْـنَ یَدَیْکَ، ما

خواسته اى برخوردى بنده ات و فرزند بنده و فرزند کنیزت در پیش روى تو است هر چه

شِئْتَ صَنَعْتَ بى، اَللّهُمَّ هَدَأَتِ الاَْصْواتُ، وَ سَکَنَتِ الْحَرَکاتُ، وَ خَلا

خواهى درباره ام انجام دهى خدایا آوازها خاموش گشته و جنبش ها آرام شده و هر

کُلُّ حَبیب بِحَبیبِهِ، وَ خَلَوْتُ بِکَ، اَنْتَ الْمَحْبُوبُ اِلَىَّ، فَاجْعَلْ خَلْوَتى

دوستى با دوست خود خلوت کرده و من نیز با تو خلوت کرده ام که تویى دوست من پس نتیجه این خلوت کردنم را

مِنْکَ اللَّیْلَةَ الْعِتْقَ مِنَ النّارِ، یا مَنْ لَیْسَتْ لِعالِم فَوْقَهُ صِفَةٌ، یا مَنْ لَیْسَ

در این شب، آزادى از آتش برایم مقرّر دار اى که نیست براى هیچ دانشمندى برتر از او وصفى و اى که نیست

لِمَخْلُوق دُونَهُ مَنَعَةٌ، یا اَوَّلُ قَبْلَ کُلِّ شَىْء، وَیا آخِرُ بَعْدَ کُلِّ شَىْء، یا مَنْ

براى هیچ مخلوقى در برابر او مانع و نیرویى اى نخست پیش از هر چیز و اى آخر پس از هر چیز اى که

لَیْسَ لَهُ عُنْصُرٌ، وَ یا مَنْ لَیْسَ لاِخِرهِ فَنآءٌ، وَ یا اَکْمَلَ مَنْعُوت، وَ یا اَسْمَحَ

نیست براى او عنصرى و اى که نیست براى پایانش فنا و نیستى و اى کاملترین توصیف شدگان و اى بخشاینده ترین

الْمُعْطینَ، وَ یا مَنْ یَفْقَهُ بِکُلِّ لُغَة یُدْعى بِها، وَ یا مَنْ عَفْوُهُ قَدیمٌ، وَ بَطْشُهُ

عطاکنندگان و اى که مى فهمد به هر زبانى که او را بدان خوانند اى که گذشتش دیرینه و حمله اش

شَدیدٌ، وَ مُلْکُهُ مُسْتَقیمٌ، اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذى شافَهْتَ بِهِ مُوسى، یا اَللهُ

سخت و فرمانرواییش پایدار است از تو خواهم به آن نامت که بىواسطه سخن گفتى بدان با موسى اى خدا

یا رَحْمنُ یا رَحیمُ، یا لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَللّهُمَّ اَنْتَ الصَّمَدُ، اَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّىَ

اى بخشاینده اى مهربان اى که معبودى جز تو نیست خدایا تویى بى نیاز از تو خواهم که درود فرستى

عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد، وَ اَنْ تُـدْخِلَـنىِ الْجَنَّـةَ بِرَحْمَتِـکَ.(1)

بر محمّد و آل محمّد و مرا به رحمت خود داخل بهشت گردانى.

 


1. کافى، جلد 2، صفحه 593، حدیث 33.
دعاى 17دعاى 19
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma