19. آیا مادر مریم نذر کرده بود که فرزند خود را راهب کند؟!

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 
پاسخ به پرسش های مذهبی
18. بِکرزایى مریم (علیها السلام)20. شقّ القمر

سؤال: مى دانیم رهبانیّت همیشه - مخصوصاً در زمان مریم (مادر عیسى (علیه السلام)) - حرام بوده است; پس چرا زن عمران (مادر مریم) هنگامى که باردار بود نذر کرد که اگر خدا فرزندى به او مرحمت کند او را راهب کند؟
 
پاسخ: هرگز مادر مریم چنین نذرى نکرده بود بلکه او نذر کرده بود که هرگاه خداوند فرزند ذکورى به او دهد او را خدمتکار «بیت المقدّس» قرار دهد نه راهب، و او را از هرگونه خدمت به پدر و مادر آزاد سازد تا به وظایف خدمتکارى مسجد برسد.
قرآن مجید شرح این جریان را چنین نقل مى فرماید: «اِذْ قالَتِ امْرَاَةُ عِمْرانَ رَبِّ اِنِّى نَذَرْتُ لَکَ مَا فِى بَطْنِى مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّى اِنَّکَ اَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلیمُ; (به یاد آورید) هنگامى را که همسر «عمران» گفت: خداوندا! آنچه را در رحم دارم، براى تو نذر کردم که «محرَّر» (و آزاد براى خدمت خانه تو) باشد. از من بپذیر که تو شنوا و دانایى!» (1)
مفسّران مى گویند مقصود از کلمه محرَّر خدمتکار معبد است و علّت این که به خدمتگزار اماکن مقدّس «محرَّر» که به معناى آزاد شده است مى گفتند، این است که خدمتگزاران این امکان مقدّس از انجام سایر خدمات اجتماعى و تهیّه وسایل زندگى براى پدر و مادر معاف و آزاد بودند.
بنابر این، آنچه مورد نذر بوده خدمتکارى او بود و هرگز سخنى از رهبانیّت در میان نبوده است و رهبانیّت به معناى ترک دنیا و ترک ازدواج، برخلاف قانون آفرینش است و هرگز در هیچ مذهبى مجاز نبوده است.


1. سوره آل عمران، آیه 35.

 

 

18. بِکرزایى مریم (علیها السلام)20. شقّ القمر
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Lotus
Mitra
Nazanin
Titr
Tahoma