پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

معنای «مغنى» و «مقنى» بودن خداوند

پرسش : معنى «مغنى» و «مقنى» بودن خداوند چیست؟
پاسخ اجمالی:

أَغْنى از ماده «غنى» به معنى بى نیازى است، و «أَقْنى» از ماده «قنیه» (بر وزن جزیه)، به معنى اموال و سرمایه هائى است که انسان ذخیره مى کند. به عبارت دیگر «أَغْنى» به معنى رفع نیازمندى هاى فعلى است و «أَقْنى» به معنى اعطاى مواهب ذخیره است و خداوند هم نیازمندى هاى مادی انسان را با لطف عمومی اش بر طرف ساخته و هم احتیاجات معنوی او را.

معنای عبارت قرآنی «وَسِعَ کُرسِیُّهُ»

پرسش : منظور از «کرسى» در آیه (وَسِعَ کُرسِیُّهُ السَّمواتِ وَ الأرْضِ) چیست؟
پاسخ اجمالی:

«کرسى» در لغت به معنی اصل و اساس است و به هر چیز به هم پیوسته و به تخت های کوتاه کرسی گفته می شود و گاهی کنایه از علم و حکومت هم آمده است. کرسی در آیه به معنی منطقه حکومت، یا منطقه نفوذ علم و یا موجودی که وسیع تر از تمام آسمان ها و زمین است می باشد. این سه تفسیر منافاتی با هم ندارند؛ لذا حکومت و قدرت پروردگار، همه آسمان ها و زمین را فرا گرفته و کرسى علم و دانش او به همه این عوالم احاطه دارد.

معنای واژه های قرآنی «عَسى» و «لَعَلَّ»

پرسش : با توجه به علم و قدرت نامحدود خداوند، تعبیر «عسى» و «لعلّ» در کلام الهى به چه معنى است؟
پاسخ اجمالی:

کلمه «عَسى» در لغت عرب به معنى «شاید» و«لَعَلَّ» به معنى امیدوارى در امورى است که اطمینانی به وجود آن نیست. کاربرد این کلمات در کلام انسان طبیعى است؛ اما درباره خداوند به حسب ظاهر اشکال دارد؛ چون لازمه آن جهل و عدم قدرت است. اما حق این است که این کلمات در کلام خداوند نیز، به همان معنای اصلی است و لازمه آن جهل و عدم قدرت نیست، بلکه یک نوع بیدارباش و توجه دادن به مؤمنان است.

معنای عبارت قرآنی «یُخْرِجُ الحَىَّ مِنَ المَیِّتِ»

پرسش : منظور از «خروج زنده از مرده» و بالعکس در آیات قرآن چیست؟
پاسخ اجمالی:

خروج حىّ از میت نسبت به زمینِ مرده روشن است و در بهار گیاهان مى رویند. خارج ساختن مرده از زنده هم چیز پنهانى نیست، همواره درختانى مى میرند و  حیوانات جسدشان بى جان مى شود. اما در مورد بیرون آمدن موجود زنده از مرده، آن را به خروج انسان و حیوان از نطفه، یا تولد مؤمن از کافر و یا بیدار شدن خفتگان تفسیر کرده اند. اما ظاهر آیه این است که خداوند همواره موجودات زنده را از موجودات مرده که تبدیل به خاک شده اند خارج مى سازد و در نظام طبیعت دائما زندگى از دل مرگ و مرگ از دل زندگى بیرون مى آید.

منظور از عبارت قرآنی «کُن فَیَکُون»

پرسش : منظور از عبارت قرآنی «کن فیکون» چیست؟
پاسخ اجمالی:

منظور از امر و فرمان الهی در آیه «کن فیکون» امر لفظی نیست. بلکه منظور، تعلق اراده به ایجاد و ابداع چیزی است. تعبیر به کلمه «کن» به خاطر کوتاهی تعبیر و سریعتر بودن آن است. همه اینها بیانگر تحقق سریع اشیاء بعد از تعلق اراده الهی است. اگر پای لفظ به میان آید برای ایجاد «کن»، «کن» دیگر لازم است و موجب تسلسل می شود، ضمن اینکه چگونه چیزی که معدوم است مورد خطاب قرار می گیرد؟

معنای عبارت قرآنی «یَعْلَمُ السِّرَ وَ أخفى»

پرسش : منظور از «سرّ» و «أخفى» که خداوند از آنها آگاه است چیست؟
پاسخ اجمالی:

مفسران در معنای سرّ و اخفی اختلاف دارند. برخی گفته اند: «سرّ» بازگو کردن با دیگری به طور پنهانی است. اما «أَخْفى» نگه داشتن سرّ در دل است. بعضى گفته اند: «سرّ»آن است که انسان در دل دارد و «أَخْفى» آن است که به فکر کسى نرسیده باشد، اما خدا از آن آگاه است. برخی دیگر گفته اند «سرّ»عمل مخفیانه و «أَخْفى» نیت در دل است. عده ای دیگر«سرّ» را به معنی اسرار مردم دانسته اند و «أَخْفى»  را اسرار در ذات خدا شمرده اند. ولى مانعى ندارد که تمام این تفسیرها در مفهوم این دو کلمه جمع شود.

معنای عبارت قرآنی «قَصدُ السَبیل»

پرسش : منظور از «راه راست» در جمله «على اللّه قصد السبیل» چیست؟
پاسخ اجمالی:

«قَصد» به معنى صاف بودن راه است و قصد السبیل در جمله «على اللّه قصد السبیل» راه راستی  است که انحراف ندارد. مفسران درباره جنبه تکوینی یا تشریعی «راه» اختلاف نظر دارند؛ اما مانعی ندارد که هر دو جنبه مراد باشد. خداوند، پیامبران را برای بشر فرستاد تا از نظر تشریع، راه را از چاه مشخص کنند. و عبارت «علی الله» نشان می دهد خداوند این امر را بر خود فریضه دانسته است.

معنای عبارت قرآنی «اسْتوى عَلَى العَرْشِ»

پرسش : منظور از «عرش» در جمله «استوى على العرش» چیست؟
پاسخ اجمالی:

«عرش» در لغت به معنى سقف یا چیزى که داراى سقف باشد آمده و به تخت هاى بلند مثل تخت سلاطین و داربست هائى که براى برپا نگه داشتن بعضى از درختان مى زنند نیز گفته شده. اما هنگامى که در مورد خداوند به کار مى رود منظور، مجموعه جهان هستى است که در حقیقت تخت حکومت خداست و جمله «استوی علی العرش» کنایه از احاطه کامل پروردگار و تسلط او بر تدبیر امور آسمان ها و زمین بعد از خلقت آنها است.

معنای عبارت قرآنی «لَهُ الخَلْقُ وَ الأمرُ»

پرسش : منظور از «عالم خلق و امر» چیست؟
پاسخ اجمالی:

با توجه به قرائن موجود در این آیه و آیات دیگر، منظور از «خلق» آفرینش نخستین و منظور از «امر» قوانین و نظاماتى است که به فرمان خدا در جهان حکومت مى کند و آنها را در مسیر خود رهبرى مى نماید. بعضى از فلاسفه مایلند عالم «خلق» را عالم «ماده» و عالم «امر» را عالم «ماوراء مادّه» بدانند؛ ولى این نظریه با موارد استعمال «امر» در قرآن  ناسازگار است.

معنای عبارت قرآنی «إِنِ الْحُکْمُ إِلّا لِله»

پرسش : معنى جمله «تمام کارها و فرمان ها همه به دست خدا است» چیست؟
پاسخ اجمالی:

مراد ازآیه «إِنِ الْحُکْمُ اِلاّ لله» این است که هر فرمانی در عالم آفرینش و تکوین و در عالم تشریع همه به دست خداست. بنابراین مأموریت پیامبر(ص) و زنده کردن مردگان همه به اذن اوست. با این حال در بعضی زمانها از این آیه سوء استفاده شده است؛ خوارج در جریان حکمیت از این آیه استفاده ابزاری کردند و عده ای هم از آن برای اثبات مسلک جبر استفاده نمودند.

افسانه ازدواج های مکرّر امام حسن (ع)

پرسش : آیا امام حسن (علیه السلام) همسران متعدد داشت؟ گروهی از مورخان همسران متعددی به حضرت امام مجتبی (علیه السلام) نسبت داده، نوشته اند که آن حضرت همسران متعددی تزویج می کرد و پس از اندکی آنها را طلاق می داد و به جای آنها زنان دیگری اختیار می نمود؛ می گویند به همین دلیل تعداد همسران آن حضرت زیاد بود بطوری که این موضوع زبانزد مردم شده بود، آیا این موضوع صحت دارد؟
پاسخ اجمالی:

امام مجتبى(ع) پرورش یافته دامان حضرت علی(ع) و فاطمه(س)، از جهات مختلف، شخصیّتى برجسته داشت و در آن عصر هیچ کس از لحاظ کثرت عبادت به پایه او نمى رسید؛ لذا چنین نسبتی به ایشان قابل قبول نیست. ضمن اینکه جز عده معدودی از زنان، به عنوان همسر ایشان بیان نشده؛ و فرزندان حضرت معدود است. این مسئله شایعه ای است که دشمنان حضرت برای کم کردن نفوذ اهل بیت بیان کرده اند و اخباری که در این باره بیان شده نیز جعلی است.

صلح امام حسن (ع)

پرسش : آیا صلح امام حسن (علیه السَّلام) با معاویه نشان دهنده حسن روابط اهل بیت با معاویه بود؟
پاسخ اجمالی: هرگز صلح در برنامه امام حسن نبود. حتی با اطلاع از سستی در امر جهاد، هنگامی که خبر حرکت لشکر معاویه به اطلاع آن حضرت رسید، ایشان با ایراد خطبه ای در مسجد کوفه، همگان را به جهاد فراخواند، ولی پس از ده روز اقامت در نزدیکی کوفه، فقط 4هزار نفر از کوفیان به لشکر امام پیوستند. خستگى مردم عراق پس از جنگ جمل و صفین و نهروان از یک طرف، وجود عناصر متضاد در سپاه امام از طرف دیگر و خیانت فرماندهان او از طرف سوم سبب شد که صلح بر امام تحمیل شود؛ لذا صلح حضرت نشانه حسن روابط با معاویه و پیروان او نبوده است.

معرفى حسن بن على(ع) از زبان خود حضرت

پرسش : حسن بن على(علیه السلام) در حضور معاویه خود را چگونه معرفى کرد؟
پاسخ اجمالی: ابوسعيد مى گويد: حسن ابن علی(ع) فرمود: «من فرزند رسول خدايم، من فرزند بشارت دهنده ام، من فرزند بيم دهنده ام، من فرزند چراغ نورافشانم، من فرزند زينت آسمانم...».

حسن بن على(ع) فرزند رسول خدا(ص)

پرسش : آیا با توجه به آیه مباهله مى توان اثبات نمود که امام حسن(علیه السلام) فرزند رسول خدا(صلى الله علیه وآله) است؟
پاسخ اجمالی: طبق آیه مباهله که می گوید: فرزندانتان را براى مباهله بخوانید و پیامبر(ص) حسن و حسین(ع) را آورد، پس این دو فرزندان او هستند. برای تایید این مطلب می توان به آیه 84 و 85 سوره انعام که عیسی را فرزند ابراهیم می داند و همچنین روایات متعددی از پیامبر(ص) و ائمه(ع) نیز اشاره کرد.

معنای صفات «خالق»، «خلاق» و «احسن الخالقين»

پرسش : منظور از صفات الهی «خالق»، «خلاق» و «احسن الخالقين» چیست؟
پاسخ اجمالی:

«خالق» از ماده «خلق» به معنى اندازه گيرى مستقيم است. بعضى از ارباب لغت براى آن، دو ريشه قائل شده اند كه بعيد نيست كه به همان معنی اندازه گيرى برگردد. خلقت در مورد خدا با آنچه در مورد بندگان به كار مي رود و تعبير «احسن الخالقين» نيز ناظر به آن است، بسيار متفاوت است. خلقت به معنى حقيقى كلمه، تنها در مورد خدا صادق است. وصف خالقيت يا خلاّقيت، گسترده ترين صفات فعل است كه تمام هستى را در بر مى گيرد. خالقيّت او، بزرگترين نشانه هستى خداست؛ چرا كه هرجا قدم گذاريم نمونه هایی از خلقت او را مى بينيم.

خصلت‌های مردم كوفه در عصر امام علی، امام حسن و امام حسین(علیهم السلام)

پرسش : مردم كوفه در عصر امام علی، امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) با چه خصلت‌هائی شناخته می دند؟
پاسخ اجمالی:

کوفه، از مراکز شیعه در طول حکومت بنی امیه بود و از شيعيان و گروهي با افکار خارجی، تشكيل شده بود. گروهی دیگر با عنوان «اشراف»، کم و بیش با بنی امیه هم‌داستان بودند. به گواه تاريخ، مردم عراق تنها با شمشیر رام می‌شدند و استبداد حكامي مثل زیاد، عبیدالله و یا حجاج، شاهدي بر این موضوع است. تشبيه مردم كوفه به زن حامله ‌که پس از تحمل درد دوران حمل، بچه‌ش را سقط می‌کند و شتران بی‌سرپرست که از یک سو گرد هم آمده و از سوی دیگر پراکنده ‌مي‌شوند از سوي امام علي(ع) قابل تأمل است.
اصولا مردم عراق روحیه خود را در برخورد با حکام در طول صد سال نشان دادند. غروری که این مردم در طی سال‌های فتح ایران به دست آورده بودند، سبب شده بود تا بر مدینه پیامبر مسلط باشند و هرگاه عزل حاکمی را می‌خواستند، حتی عمر را بر آن می‌داشتند تا حاکم مورد نظر را خلع کند. از اين رو چهره‌هایی که اهل حیله و نیرنگ نبودند، مغلوب به نظر می‌آمدند. عمار بن یاسر به عنوان یک انسان پاک و سعد بن ابی وقاص به عنوان یک شخصیت غیر سیاسی، از افرادی بودند که نتوانستند در کوفه دوام بیاورند؛ اما مغیرة بن شعبة به عنوان یک فاجر قدرتمند (آن چنان که عمر او را توصیف کرد) توانست تا مدتها بر کوفه حکم براند.

شخصیت امام حسن مجتبی(ع)

پرسش : تاريخ در مورد شخصيت امام حسن مجتبی(عليه السلام) چه گزارشاتی ارائه داده است؟
پاسخ اجمالی:

پيامبر(ص) علاقه وافری نسبت به امام حسن(ع) داشت؛ نحوه ابراز محبت در موقع پایین آمدن از منبر و بوسیدن او و باز بالا رفتن بر منبر، نشانه جهت‌دار بودن این اظهار علاقه است. ایشان در وقت اظهار محبتش به امام حسن(ع) حاضران را شاهد مي‌گرفت تا این ابراز علاقه را به غائبین برسانند. امام حسن(ع) در بیعت رضوان حضور داشته و پیامبر(ص) با او بیعت کرده است. حضور او در مباهله به عنوان يكي از اصحاب کساء، نشانه اعتبار او نزد پيامبر(ص) و توفیق ایشان در بر انگیختن مردم کوفه در برابر ناکثین نشانه اعتبار او نزد كوفيان است.

پول گرفتن امام حسن برای وا گذاری خلافت و صلح با معاويه!

پرسش : آيا درست است که امام حسن(علیه السلام) در قبال گرفتن پول از معاويه خلافت را واگذار و صلح کرد؟!
پاسخ اجمالی:

این ادعا در تاریخ طبری آمده و همان منبع می گوید كه امام حسن(ع) چون ياوری برای جنگ با معاويه نداشتند با او صلح كردند [نه به خاطر پول!]. امام خلافت و خراج همه شهرها را در دست داشت، و منطقی نیست به خاطر پول خلافت را رها کند! او می داند که معاویه فردا برای هواداران علی(ع) حقی از بیت المال، قائل نخواهد بود، لذا جا دارد که از معاویه تعهداتی را بگیرد تا بتواند متکفّل خانواده شهدا و رزمندگانی باشد که با علی(ع) و ایشان همراه بودند. تقاضاهای امام حسن برای افشای ماهیت بنی امیه بود و هرگز از طرف معاویه عملی نشد و چهره منافق و فریبکار معاویه را برای سست عنصرهای کوفه نشان داد.

اقسام «ایمان» در كلام امام علي(ع)

پرسش : امام علي(علیه السلام) در خطبه 189 نهج البلاغه، «ایمان» را به چند دسته تقسیم نموده است؟
پاسخ اجمالی:

امام علي(ع) در بیان اقسام «ایمان» می فرماید: «بعضى از ايمان ها در دل ها ثابت و بعضى ديگر ناپايدار است». هم چنین در روایت می خوانیم: «ايمانى كه مستقر باشد تا ابد ادامه خواهد يافت؛ اما ايمان عاريتى را خداوند قبل از ممات مى گيرد». در واقع اگر انسان داراى نفس مطمئنّه باشد و ايمان در قلبش نفوذ كند، ايمان او مستقر است و با دگرگونى شرايط، تهديدها و تطميع ها متزلزل نمى شود؛ اما عواملی چون هوی پرستی، ضعف نفس و آلودگى به گناه باعث تزلزل ايمان انسان می شوند.

عوامل ثبات یا تزلزل «ایمان»

پرسش : از ديدگاه آيات و روايات اسلامي چه عواملی باعث ثبات و یا تزلزل «ایمان» می شوند؟
پاسخ اجمالی:

گناهان سنگين و بى توجهى به وظايف شرعى، از اسباب تزلزل ايمان و سرانجام بد است و همنشیني با افراد فاسد انسان را به گمراهی می کشد؛ به تعبير امام صادق(ع): «كسى كه رفتارش با گفتارش هماهنگ است به نجات او گواهى ده، و آن كس كه موافق نيست ايمانش عاريتى است [و بر باد مى رود]» و به فرموده امام علی(ع): «تنها در صورتى مستحق ثبات ايمان هستى كه از جاده روشنى كه تو را به كژى نمى برد حركت كنى».

راه تکمیل «نعمت هاي الهي» از زبان امام علي(ع)

پرسش : از ديدگاه امام علي(عليه السلام) چگونه می توان «نعمت های الهي» را کامل نمود؟
پاسخ اجمالی:

امام علی(ع) درباره راه كامل كردن «نعمت های الهي» می فرماید: «نعمت هاى خدا را با صبر و استقامت بر طاعتش و دورى از معصيتش بر خويش كامل كنيد». شكر حقيقى آن است كه انسان نعمت هاى خدا را در مسير طاعت به كار گيرد و هرگز از آنها در جهت نافرمانى خداوند، بهره نبرد. امام(ع) مي فرمايد: «كمترين چيزى كه خدا بر شما لازم دانسته اين است كه نعمت ها را در راه گناه به کار نگيريد».

توصیه به تلاش و کوشش برای «آخرت»

پرسش : امام علی(ع) در خطبه 188 «نهج البلاغه» چگونه مردم را دعوت به کوشش برای آخرت نموده است؟
پاسخ اجمالی:

امام علی(ع) مردم را دعوت كرده كه براي آخرت تلاش كنند و تأكيد كرده كه: «شما به سوى منازلى كه مأمور عمران آنها هستيد و به آن ترغيب شده ايد، بشتابيد؛ زيرا فردا به امروز نزديك است، و چقدر ساعات در روز با شتاب و سرعت مى گذرد و روزها در ماه و ماه ها در سال و سال ها در عمر»؛ امام(ع) در بیان شتاب گذر عمر از اجزاى كوچك آن آغاز كرده؛ از عبور سريع ساعت ها، سپس گذشت روزها و ماه ها و سال ها، تا اين گذشت سريع قابل درک گردد.

اهمیت «یاد مرگ»

پرسش : «یاد مرگ» در بین آموزه های دیني از چه جایگاهی برخوردار است؟
پاسخ اجمالی:

یاد مرگ حقیقتی عبرت انگیز و بیدارگر در زندگی انسان است، از این رو پيامبر(ص) می فرماید: «با هوش ترين مؤمنان كسى است كه بيش از همه به ياد مرگ باشد». هم چنین امام علی(ع) می فرماید: «در آخرين روز دنيا و نخستين روز آخرت، اموال، فرزندان و اعمال در برابر انسان مجسم شده و از آنها می پرسد سهم من نزد شما چيست؟ اموال مى گويد: فقط به اندازه كفن، فرزندان مى گويند: ما تو را زير خاك دفن می کنیم، به اعمالش مى گويد: من نسبت به تو بى رغبت بودم، اكنون بهره من چیست؟ مى گويد: من در قبر و قيامت با تو هستم».

ترسيم لحظات «مرگ» از زبان علی(ع)

پرسش : امام علی(علیه السلام) در خطبه 188 نهج البلاغه، لحظات مرگ و حوادث آن را چگونه ترسیم نموده است؟
پاسخ اجمالی:

امام علی(ع) در مورد لحظات مرگ و حوادث آن می فرماید: «بهترين واعظ براى شما، مردگانى هستند كه شما مى بينيد آنها را بدون اختيار به سوى قبرهايشان مى برند و بى آنكه بخواهند در ميان قبر مى گذارند!، [چنان از دنيا بيگانه مى شوند كه] گويى هرگز به عمران آن نپرداخته اند و چنان به آخرت مى پيوندند كه گويى هميشه وطنشان بوده!، از آنجايى كه وطنشان بود وحشت و دورى مى كنند و آنجا را كه از آن وحشت داشتند به عنوان وطن بر مى گزينند ... [اينها به موجب آن بود كه] آنها به دنيا اُنس گرفتند و فريبشان داد و به آن اعتماد كردند و بر زمينشان زد».

«تقوی» نشانه شكر نعمتهای خداوند

پرسش : امام علي(علیه السلام) در خطبه 188 نهج البلاغه به خاطر چه نعمت هايي مردم را به تقوی و شکر الهی سفارش می نماید؟
پاسخ اجمالی:

امام علي(ع) می فرماید: «شما را به تقوی و شكر نعمت ها و آزمايش هاي الهی [كه سبب ترفيع مقام شما مى شود] توصیه می کنم». نعمت هايى كه باعث شده تا امام علي(ع) مردم را به خاطر آنها توصيه به تقواي الهي و شكر خداوند بفرمايد عبارتند از: خاتميت پيامبر(ص)، بهترين امّت بودن، عدم نزول بلا بر امّت به خاطر وجود پيامبر(ص) و استغفار كردن، پرده پوشى افراد گنهكار، دادن فرصت توبه و بازگشت و عدم تعجيل در مجازات آنها.

معنای «شدید المحال» خداوند

پرسش : منظور از اینکه خداوند «شدید المحال» است چیست؟
پاسخ اجمالی:

مفسران در تفسیر «شَدیدُالمِحال» ، یکی از اسماء و صفات خداوند نوشته اند: «محال» در اصل از «حیله»، و به معنى هر نوع چاره اندیشى پنهانى و غیر آشکار است. از این رو کسى که توانائى بر چاره اندیشى، آن هم با قدرت و شدت دارد، از نظر علم و حکمت دارای توانایى فوق العاده است، به همین دلیل بر دشمنانش مسلّط و پیروز مى باشد، و کسى را یاراى فرار از حوزه قدرت او نیست.  هم چنین برخی از مفسرین «شَدیدُالمِحال» را به معنى «شَدیدُالقُوّة»، «شَدیدُالَعذاب »، «شَدیدُالقُدرة»، و «شَدیدُالأخذ»، تفسیر نموده اند.

معنای «سریع الحساب» بودن خداوند

پرسش : منظور از اینکه خداوند «سریع الحساب» است، چیست؟
پاسخ اجمالی:

«سریع الحساب» بودن خداوند به معنى سرعت محاسبه اعمال بندگان است. سرعت حساب به قدرى است که مطابق روایت، به حساب همه بندگان در یک چشم بر هم زدن رسیدگی می شود. تکرار تعبیر «سریع الحساب» در قرآن، شاید به این خاطر باشد که ممکن است بعضى شیطان صفتان، افراد ساده لوح را وسوسه کنند که چگونه حسابرسى خلایق در برابر اعمالى که هزاران سال انجام داده اند، به این آسانى ممکن باشد؟

وظائف همسران پیامبر(ص)

پرسش : قرآن وظایف همسران پیامبر(صلى الله علیه وآله) را چگونه بیان می کند؟
پاسخ اجمالی:

قرآن به همسران پیامبر(ص) می فرماید: هنگام سخن گفتن با نامحرم طوری سخن نگویید که بیماردلان در شما طمع کنند، بلکه برخوردتان شایسته و مؤدبانه باشد. بایستی زنان پیامبر(ص) در خانه بمانند و وسایل زینتی خود را ظاهر نکنند، نماز را به پا دارند و زکات بدهند و از خدا و رسولش اطاعت کنند. هم چنین آنان چون در خاستگاه وحی قرار دارند باید از آیاتی که در خانه وحی از زبان پیامبر(ص) بیان می شود استفاده کنند.

تعداد صفحات : 298