منظور از القائات شیطان نسبت به پیامبر(ص)

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

منظور از القائات شیطان نسبت به پیامبر(ص)

پرسش : منظور از القائات شیطان نسبت به پیامبر(صلىعلیه وآله)چیست؟
پاسخ اجمالی:

در این که منظور از القائات شیطان نسبت به پیامبر(ص) که در آیه 52 سوره حج آمده چیست، نظراتی وجود دارد که مناسبترین آن ها این است: این آیه اشاره به فعالیت هاى شیاطین و وسوسه هاى آنها در برابر برنامه هاى سازنده انبیاء است؛ چرا که آنها همیشه مى خواستند با القائات خود این برنامه ها و تقدیرها را بر هم بزنند، اما خدا مانع از آن مى شد.

پاسخ تفصیلی:

خداى متعال در52«حج» مى فرماید: (ما هیچ رسول و پیامبرى را پیش از تو نفرستادیم مگر این که هر گاه آرزو مى کرد و طرحى براى پیشبرد اهداف الهى خود، مى کشید شیطان، القائاتى در آن طرح مى کرد؛ «وَ ما اَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُول وَ لا نَبِیّ اِلاّ اِذا تَمَنّى اَلْقَى الشَّیْطانُ فِی اُمْنِیَّتِهِ».
اما خداوند پیامبر خود را در برابر هجوم این القائات شیطانى تنها نمى گذاشت (خداوند القائات شیطان را از میان مى برد، سپس آیات خود را استحکام مى بخشید)؛ «فَیَنْسَخُ اللّهُ ما یُلْقِی الشَّیْطانُ ثُمَّ یُحْکِمُ اللّهُ آیاتِه»).
و این کار، براىآسان است؛ چرا که (خداوند علیم و حکیم مى باشد) و از همه این توطئه ها و نقشه هاى شوم بااست و طرز خنثى کردن آنها را به خوبى مى داند «وَ اللّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ».
«تمنى» و «امنیه» به معنىو قرائت است، چنان که در اشعار عرب، گاه به این معنى آمده، بنابراین،«وَ ما اَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُول...» مى گوید: (تمام پیامبران پیشین و انبیاء به هنگامى که کلماترا بر مردم مى خواندند شیاطین [مخصوصاً شیاطین از نوع بشر] در لابلاى سخنان آنها القائاتى مى کردند و مطالبى براى انحراف افکار عمومى در لابلاى آن مى گفتند، تا اثرات هدایت بخش آنها را خنثى کنند، اما خداوند این القائات شیطانى را محو و نابود مى کرد و آیات خود را استحکام مى بخشید).
البته این تفسیر، با جمله «ثُمَّ یُحْکِمُ اللّهُ آیاتِه»؛ هماهنگى دارد مهم این است که «تمنى» و «امنیه» کمتر به معنىآمده تا آنجا که در آیاتدر هیچ موردى در این معنى به کار نرفته است.
ریشه اصلى «تمنى» که از ماده «منى» (بر وزن مشى) گرفته شده، دربه معنى تقدیر و فرض است.
اگر نطفه انسان و حیوانات را «منى» مى گویند به خاطر این است که: صورت بندى از طریق آن انجام مى گیرد.
اگر به مرگ «منیه» گفته مى شود به خاطر آن است کهمقدر انسان در آن فرا مى رسد.
آرزوها را از این رو «تمنى» مى گویند که انسان تقدیر و تصویر آن را در ذهن خود مى گیرد.
نتیجه این که: ریشه اصلى این کلمه همه جا به «تقدیر و فرض و تصویر» باز مى گردد.
البته «تلاوت» را مى توان به نوعى با این معنى ارتباط داد و گفت:عبارت از تقدیر و تصویر الفاظ مى باشد ولى ارتباطى است بسیار دور که کمتر در کلمات عرب اثرى از آن دیده شده است.
اما معنى گذشته که در تفسیرگفتیم، (طرح ها و برنامه هاى پیامبران براى پیشبرد اهداف الهى) تناسب زیادى با معنى ریشه اى «تمنى» دارد.
سومین احتمالى که در تفسیرفوق، از سوى بعضى از مفسران اظهار شده این است: منظور اشاره به پاره اى از «خطورات و وسوسه هاى شیطانى» است که گاه، در یک لحظه زودگذر در میان افکار پاک و نورانى انبیاء افکنده مى شد، اما چون آنها داراى مقامبودند و با نیروى غیبى و امداد الهى تقویت مى شدنداین خطورات زودگذر و القائات شیطانى را از صفحه افکارشان محو مى کرد و آنها را در همانمستقیم پیش مى برد.
این تفسیر، نیز با آیات دوم و سوم مورد بحث، چندان سازگار نیست؛ چرا کهاین القائات شیطانى را وسیله آزمایش کافران و آگاهى مومنان مى شمرد در حالى که خطورات قلبى پیامبران که به زودى محو مى شود چنین اثرى نمى تواند داشته باشد.
از مجموع آنچه گفتیم روشن مى شود:اول از همه مناسب تر است، که در حقیقت اشاره به فعالیت هاى شیاطین و وسوسه هاى آنها در برابر برنامه هاى سازنده انبیاء است؛ چرا که آنها همیشه مى خواستند با القائات خود این برنامه ها و تقدیرها را بر هم بزنند، امامانع از آن مى شد. (1)

تاریخ انتشار: « 1392/11/10 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 734