منظور از ایذاء پروردگار

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

منظور از ایذاء پروردگار

پرسش : منظور از ایذاء پروردگار چیست؟
پاسخ اجمالی:

منظور ازایذاء خداوند که در آیه 57 سوره «أحزاب» آمده، ممکن است کفر و الحاد که خداوند را به خشم می آورد باشد، یا منظور همان ایذاء پیامبر(ص) و مؤمنان باشد و ذکر خداوند براى اهمیت و تأکید مطلب باشد همچنین ایذاء پیامبر(ص) در این آیه، مفهوم وسیعى دارد و هرگونه کارى که او را آزار دهد شامل مى شود، از جمله آزار دخترش فاطمه(س) که در روایات فراوانی آمده است.

پاسخ تفصیلی:

در57«احزاب» مى خوانیم: (کسانى کهو پیامبرش را ایذاء مى کنند خداوند آنها را در دنیا واز رحمت خود، دور مى سازد، و براى آنان عذاب خوار کننده اى آماده کرده است)؛ «اِنَّ الَّذِینَ یُوْذُونَ اللّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللّهُ فِی الدُّنْیا وَ الآخِرَهِ وَ اَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِیناً».
در این که: منظور از «ایذاء پروردگار» چیست؟ بعضى گفته اند: همان کفر و الحاد است کهرا به خشم مى آورد؛ چرا که آزار در مورد خداوند، جز ایجاد خشم، مفهوم دیگرى نمى تواند داشته باشد.
این احتمال نیز وجود دارد که: «ایذاء خداوند» همان ایذاء پیامبر(صلىعلیه وآله) و مومنان است و ذکر خداوند براى اهمیت و تاکید مطلب است.
و اما ایذاء پیامبر اسلام(صلىعلیه وآله) مفهوم وسیعى دارد و هرگونه کارى که او را آزار دهد شامل مى شود، اعم از کفر، الحاد و مخالفت دستورات خداوند، همچنین نسبتهاى ناروا و تهمت و یا ایجاد مزاحمت، به هنگامى که آنها را دعوت به خانه خود مى کند، همان گونه که در53 همینآمده «اِنَّ ذلِکُمْ کانَ یُوْذِی النَّبِیَّ»؛ (این کار شما پیامبر را آزار مى دهد).
و یا موضوعى که در61«توبه» آمده که: پیامبر(صلىعلیه وآله) را به خاطر انعطافى که در برابر سخنان مردم نشان مى داد، به خوش باورى و ساده دلى متهم مى ساختند «وَ مِنْهُمُ الَّذِینَ یُوْذُونَ النَّبِیَّ وَ یَقُولُونَ هُوَ اُذُنٌ»؛ (گروهى از آنها پیامبر را آزار مى دهند و مى گویند: او آدم خوش باورى است که گوش به حرف هر کس مى دهد) و مانند اینها.
حتى از روایاتى که در ذیلوارد شده، چنین استفاده مى شود که: آزار خاندان پیامبر(صلىعلیه وآله) مخصوصاً على(علیه السلام) و دخترش فاطمه زهرا(علیهما السلام) نیز مشمول همینبوده است، در «صحیح بخارى» جزء پنجم چنین آمده است که: رسول خدا(صلىعلیه وآله) فرمود: «فاطِمَهُ بَضْعَهٌ مِنِّى فَمَنْ اَغْضَبَها اَغْضَبَنِى»؛ (فاطمه پاره تن من است هر کس او را به خشم در آورد مرا به خشم در آورده است). (1)
همیندر «صحیح مسلم» به این صورت آمده«اِنَّ فاطِمَهَ بَضْعَهٌ مِنِّى یُوْذِیْنِى ما آذاها»؛ (فاطمه پاره اى از تن من است، هر چه او را آزار دهد مرا مى آزارد). (2)
شبیه همین معنى درباره على (علیه السلام) از پیامبر گرامى اسلام(صلىعلیه وآله) نقل شده است.(3)؛ (4)

تاریخ انتشار: « 1392/11/10 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 425