شهدای خاندان جعفر طیّار در کربلاء

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

شهدای خاندان جعفر طیّار در کربلاء

پرسش : از خاندان جعفر طیّار چه کسانی در قیام امام حسین(علیه السلام) به شهادت رسیدند؟
پاسخ اجمالی:

شهدای خاندان جعفر طیّار در کربلا عبارتند از: 1- عون بن عبدالله بن جعفر. 2- محمد بن عبدالله بن جعفر. 3- عبيدالله بن عبدالله بن جعفر. 4- قاسم بن محمد بن جعفر. 

پاسخ تفصیلی:

شهدای خاندان جعفر طیّار در کربلا عبارتند از:
1. عون بن عبدالله بن جعفر: وى فرزند زینب کبرى عقیله بنى هاشم است. عبدالله بن جعفر، همسر حضرت زینب(علیها السلام) که خود در مدینه ماند، دو فرزندش عون و محمد را نزد امام حسین(علیه السلام) فرستاد و آنها در وادى عقیق به امام(علیه السلام) ملحق شدند.
عون دربه میدان آمد و این رجز را خواند:
«انْ تُنْکِرُونِی فَاَنَا ابْنُ جَعْفَر *** شَهیدُ صِدْق فِی الْجِنانِ اَزْهَرُ
یَطیرُ فیها بِجَناح اَخْضَر *** کَفى بِهذا شَرَفاً فی الَْمحْشَرِ»
(اگر مرا نمى شناسید من پسر جعفر طیّار آن شهید راستینم که درمى درخشد و با بالهاى سبز در آن پرواز مى کند و این افتخار در محشر براى ما کافى است).
وى جنگ نمایانى کرد و سرانجام به دست «عبدالله بن قُطْبه» به شهادت رسید. (1)
2. محمد بن عبدالله بن جعفر: او فرزند دیگر عبدالله بن جعفر است و مادرش حضرت زینب(علیها السلام) است، (2) او در حال مبارزه چنین رجز مى خواند:
«نَشْکُو اِلَى اللهِ مِنَ الْعُدْوانِ *** فِعالَ قَوْم فِی الرَّدىء عُمْیانِ
قَدْ بَدِّلُوا مَعالِمَ الْقُرْآنِ *** وَمُحکَمَ التَّنْزیلِ وَالتِّبْیانِ
وَاَظْهَرُوا الْکُفْرَ مَعَ الطُّغْیانِ»
(از کردار گروهى که در پستى همانند کورانند بهشکایت مى بریم، همانها که معارفو محکماترا تغییر دادند و کفر و طغیان را آشکار ساختند).
محمد همانند دیگر جوانان بنى هاشم مى جنگید تا به دست «عامر بن نهشل» به شهادت رسید. (3)
طبرى نقل مى کند: هنگامى کهشهادت امام حسین(علیه السلام) و فرزندان عبدالله بن جعفر به مدینه رسید، مردم مدینه به خانه عبدالله بن جعفر به قصد تسلیت تردد مى کردند، «ابواللَسلاس»، (4) غلام عبدالله بن جعفر گفت: «این گرفتارى ها از ناحیه حسین(علیه السلام) بر ما وارد شد» عبدالله به غلام حمله کرد و گفت:
اى پسر کنیز! درباره حسین چه مى گویى؟ بهسوگند اگر من هم بودم از او جدا نمى شدم تا جانم را نثارش کنم. اینجا جائى است که باید از جان گذشت، بر من آسان است که فرزندانم در یارى برادر و پسر عمویم (و در طریق هدف مقدسش) به شهادت رسیدند و یارى اش کردند.
آنگاه خطاب به حاضرین گفت: «وَالْحَمْدُللهِ، عَزَّ عَلَیَّ مَصْرَعُ الْحُسَیْنِ(علیه السلام)، انْ لااَکُنْ آسَیْتُ حُسَیْناً بِیَدی؛ فَقَدْ آساهُ وَلَدای»؛ (خدا را سپاس مى گویم ؛ شهادت امام حسین(علیه السلام) بر من سخت و ناگوار است؛ گرچه خودم حضور نداشتم تا جانم را نثارش کنم، فرزندانم چنین کردند و او را یارى نمودند). (5)
به جز عون و محمد، دو تن دیگر از خاندانبه نامهاى «عبیدالله بن عبدالله بن جعفر»، (6) و «قاسم بن محمد بن جعفر» در رکاب امام(علیه السلام) دربه فیض شهادت نائل آمدند. (7)

پی نوشت:

(1). رجوع شود به: بحارالانوار، ج 45، ص 34؛ مقاتل الطالبيين، ص 60 و ابصار العين، ص 39.

تاریخ انتشار: « 1392/11/15 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 319