برداشت نادرست وهّابیّت از واژه عبادت

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

برداشت نادرست وهّابیّت از واژه عبادت

پرسش : وهابیون چه برداشتى از واژه عبادت دردارند؟
پاسخ اجمالی:

وهابیت با فهم نادرست خود از عبادت و شفاعت، معتقدند اگر کسى برای شفاعت در نزد خدا به سراغ صالحان برود، در حقیقت آنان را عبادت و پرستش مى کند. اما طلب شفاعت، چه ارتباطى با عبادت دارد؟ در حقیقت، هنگامی که انسان با پیش داورى ناصوابى به سراغ موضوعی می رود، تنها آن چیزی را می -بیند که موافق مقصود اوست و مخالف آن را به هیچ وجه نمى بیند.

پاسخ تفصیلی:

«عبادت» واژه قرآنى است که وهّابیان برداشت نادرستى از آن دارند. آنها با صراحت مى گویند: اگر کسى به سراغ صالحان برود که آنها نزد خداوند براى اوکنند مصداقشریفه ذیل مى باشد: «اَلاَ للهِ الدِّینُ الْخَالِصُ وَالَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ اَوْلِیَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلاَّ لِیُقَرِّبُونَا اِلَى اللهِ زُلْفَى اِنَّ اللهَ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ فِى مَا هُمْ فِیهِ یَخْتَلِفُونَ اِنَّ اللهَ لاَ یَهْدِى مَنْ هُوَ کَاذِبٌ کَفَّارٌ»، (1)
(آگاه باشید که دین خالص از آنِ خداست، و آنها که غیررا اولیاى خود قرار دادند، [دلیلشان این بود که:] اینها را نمى پرستیم مگر براى این که ما را بهنزدیک کنند. خداوند روزمیان آنان در آن چه اختلاف داشتند داورى مى کند; خداوند آن کس را که دروغگو و کفران کننده است هرگز هدایت نمى کند).
ولى آنها به این نکته قرآنى توجّه ندارند که عیب کار مشرکان این نبود که از صالحانمى طلبیدند، بلکه مشکل کار آنها این بوده که براى شفاعت، آنها را «عبادت و پرستش» مى کردند، در برابر آنها به خاک مى افتادند ومى کردند. (در مفهومفوق و جمله «ما نعبدهم» دقّت فرمایید)
ما هنگامى که بهرسول خدا(صلىعلیه وآله) برویم و بگوییم از تو مى خواهیم در دنیا وبراى ماکنى، آیا او را پرستش کرده ایم؟ براى او به خاک افتاده وکرده ایم؟
«طلب شفاعت» چه ارتباطى به «عبادت» دارد؟ هر کس اهل لغت و اهل عرف باشد مى داند اگر کسى نزد حضرت مسیح مى آمد و بچّه کور مادر زاد خود را مى آورد و به او مى گفت تو که مى گویى کور مادر زاد را به اذنشفا مى دهم «وَ اُبْرِءُ الاَکْمَهَ وَ الاَبْرَصَ» خواهش مى کنم فرزند مرا به اذنشفا بده، کجاى این کار عبادت است؟! این کارى است کهآن را مجاز شمرده است.
«عبادت» در لغت و عرف به نهایت خضوع در برابر دیگرى گفته مى شود مانندو سجود، امّا خواهش کردن از دیگرى هیچ ارتباطى با این موضوع ندارد.
راغب در مفردات مى گوید: «العُبُودِیَّهُ اظْهارُ التَذَلُّلِ وَ الْعِبادَهُ ابْلَغُ مِنْها لانَّها غایَهُ التَذَلُّلِ». (2)
در لسان العرب مى خوانیم : «اَصْلُ الْعُبُودِیَّهُ الخَضُوعُ وَ التَذَلُّلُ».
جالب این است که پیشواى مذهب وهّابیّت جمله: «لِیُقَرِّبُونَا اِلَى اللهِ زُلْفَى» را مورد توجّه قرار داده، ولى از کنار جمله «مَا نَعْبُدُهُمْ اِلاَّ...» به راحتى گذشته است، پس اشکال کار در عبادت غیراست نه در «تقاضاىبراى قرب به خدا» آن همبه اذن الله. (دقّت کنید)
آرى انسان هنگامى که با پیشداورى ناصوابى وارد مساله اى مى شود، آن چه را موافق مقصود اوست مى بیند و آن چه مخالف است گاه به هیچ وجه نمى بیند و گاه ساده از کنار آن مى گذارد، سپس فتواى قتل میلیون ها نفر از مسلمین را به عنوان «مشرک» صادر مى کند! و خون و مال و ناموس این مشرکان رامى شمرد! (3)

تاریخ انتشار: « 1392/11/15 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 976