اهداف «بعثت» از زبان امام علي(ع)

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

اهداف «بعثت» از زبان امام علي(ع)

پرسش : امام علی(علیه السلام) در183هدف از «بعثت انبیاء» را چگونه تبیین می فرماید؟
پاسخ اجمالی:

امام علی(ع) در مورد هدف از «بعثت انبیاء» می فرمايد: «هدف از بعثت آن بود كه پرده از چهره [زشت] دنيا براى آنها برگيرند و آنان را از زيان هايش بر حذر دارند و براى آنها [از بي وفايى دنيا] مَثَل ها زنند و عيوب دنياپرستى را به ايشان نشان دهند، هدف اين بود كه با بيانات قوى و كوبنده، آنچه را كه مايه عبرت است از تندرستى ها و بيمارى ها كه يكى بعد از ديگرى ظاهر مى شود براى آنها بيان كنند، همچنين حلال ها و حرام هاى اين دنيا و آنچه را خداوند [در سراى ديگر] براى مطيعان و عاصيان از بهشت و دوزخ و احترام و تحقير فراهم ساخته به آنان گوشزد كنند».

پاسخ تفصیلی:

امام علی(علیه السلام) در بخشی از183 «نهج البلاغه» به هدف از «بعثت انبیاء» اشاره کرده و آن را در چند چیز خلاصه مى کند و مى فرماید: (هدف از این بعثت آن بود که پرده از چهره [زشت] دنیا براى آنها برگیرند و آنان را از زیان هایش بر حذر دارند و براى آنها [از بی وفایى دنیا] مَثَل ها زنند و عیوب دنیاپرستى را به ایشان نشان دهند)؛ «لِیَکْشِفُوا لَهُمْ عَنْ غِطَائِهَا، وَ لِیُحَذِّرُوهُمْ مِنْ ضَرَّائِهَا، وَ لِیَضْرِبُوا لَهُمْ اَمْثَالَهَا، وَ لِیُبَصِّرُوهُمْ عُیُوبَهَا».
آرى زرق و برق دنیا غفلت آور، و عیش و نوش آن فریبنده، و مال و مقامش گمراه کننده است. به همین دلیل یکى از برنامه هاى اصلى پیامبران الهى هشدارهاى پى درپى به انسان هاست تا از هدف اصلى خلقت غافل نشوند و به دانه هایى که در دام است مشغول نگردند و به جاى اینکه دنیا را پلى براى عبور بنگرند یا منزلگاهى که در وسط راه یک شب در آن توقف مى کنند، محل اقامت خود نسازند.
در ادامه این سخن به چند بخش دیگر از اهداف انبیاء اشاره کرده، مى فرماید: (هدف این بود که با بیانات قوى و کوبنده، آنچه را که مایه عبرت است از تندرستى ها و بیمارى ها که یکى بعد از دیگرى ظاهر مى شود براى آنها بیان کنند همچنین حلال ها وهاى این دنیا و آنچه را خداوند [در سراى دیگر] براى مطیعان و عاصیان ازو دوزخ و احترام و تحقیر فراهم ساخته به آنان گوشزد کنند)؛ «وَ لِیَهْجُمُوا(1) عَلَیْهِمْ بِمُعْتَبَر(2) مِنْ تَصَرُّفِ مَصَاحِّهَا(3) وَ اَسْقَامِهَا، وَ حَلَالِهَا وَ حَرَامِهَا، وَ مَا اَعَدَّ اللهُ لِلْمُطِیعِینَ مِنْهُمْ وَ الْعُصَاهِ مِنْ جَنَّهٍ وَ نَارٍ، وَ کَرَامَهٍ وَ هَوَانٍ».
اشاره به اینکه انبیاء افزون بر آنچه گذشت، سه هدف مهم دیگر را براى هدایت انسان ها با قوى ترین بیان دنبال مى کردند؛ نخست بیان درس هاى عبرت که در این زندگى چنددنیاست. از جمله افراد تندرست و نیرومندى را مى بینیم که ناگهان به بستر بیمارى مى افتند و قدرت بر حرکت ندارند و بیماران دم مرگ را مى بینیم که ناگهان از بستر بر مى خیزند و همچون افراد تندرست راه فعالیت هاى زندگى را در پیش مى گیرند. دیگرى بیان حلال ها وهاست که بخش مهمى از دعوت انبیاء را در بر مى گیرد و منطقه امن را از منطقه ناامن نشان مى دهد. سوم بیان پاداش ها و کیفرهاى مادى و معنوى است ـ مادى، مانندو دوزخ و معنوى، مانند احترام و تحقیر است ـ همه اینها مى تواند انگیزه اى براى اطاعت فرمان حق باشد.(4)
تعبیر «لِیَهْجُمُوا» اشاره به این است که پیامبران الهى با بیانات رسا و تعبیرات آمیخته با انواع تاکیدها که در شنونده تاثیر مهمى بگذارد اهداف تبلیغى خود را دنبال مى کردند.(5)

پی نوشت:

(1). «يهجموا» از ريشه «هجوم» به معناى ورود ناگهانى يا حمله ناگهانى است و در بعضى از موارد معناى قدرت، در آن منظور است.

(2). «معتبر» اسم مفعول است از ريشه «عبرت» در اصل به معناى عبور از چيزى است و چون حوادث عبرت انگيز، انسان را از چيزى به چيز ديگر كه همانند است عبور مى دهد به آن عبرت مى گويند، بنابراين معتبر به هر چيزى گفته مى شود كه مايه عبرت باشد و بتوان از آن براى حوادث مشابه پند گرفت.

(3). «مصاحّ» جمع «مصحّه» به معناى اسم مصدر از ريشه صحّت است، بنابراين به معناى حالت تندرستى است.

(4). شارحان نهج البلاغه در تفسير اين چند جمله و اينكه «حلالها و حرامها...» معطوف بر چه چيزى است؟ گفت و گوى زيادى دارند، كه غالب آنها خالى از تكلّفات نيست. بهتر آن است كه «حلالها... و ما أعد الله...» عطف بر «بمعتبر» باشد كه مفهومش اين مى شود: پيامبران الهى سه وظيفه برعهده داشتند.

(5). گردآوری از کتاب: پيام امام امير المؤمنين(عليه السلام)‏، مكارم شيرازى، ناصر، تهيه و تنظيم: جمعى از فضلاء، دار الكتب الاسلامية‏، تهران‏، 1386 شمسی‏، چاپ: اول‏، ج 7، ص 93.

تاریخ انتشار: « 1397/07/14 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 35