پیامدهای سوء «تملق گویی»

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

پیامدهای سوء «تملق گویی»

پرسش : «تملق گویی» چه زیان هایی به بار می آورد؟
پاسخ اجمالی:

تملّق گويى بيشتر درباره قدرتمندان است و خطر بسيار بزرگى براى زمامداران و مديران محسوب مى شود؛ زيرا نخستين شرط مديريت آگاه بودن از واقعيّات مربوط به حوزه مديريت است و متملّقان بر روى واقعيّتها پرده مى افكنند و مشكلات را از نظر مديران و زمامداران مى پوشانند و از اين طريق مفاسد بى شمارى به بار مى آورند.

پاسخ تفصیلی:

معناى تملّق، مدح و ثناى بیش از حدّ و گزافه گویى درباره فضایل افراد براى نزدیک شدن به آنها و استفاده از مواهب مادّى آنان است. حتى ذکر اوصاف برجسته واقعى یک شخص بدون اشاره به نقاط ضعف، آن هم نوعى تملّق محسوب مى شود و گاه از این فراتر مى رود و تملّق گویان نقاط ضعف را در لباس نقاط قوت بیان مى کنند. تملّق گویى بیشتر درباره قدرتمندان است و خطر بسیار بزرگى براى زمامداران و مدیران محسوب مى شود، زیرا نخستین شرط مدیریت، آگاه بودن از واقعیّات مربوط به حوزه مدیریت است و متملّقان بر روى واقعیّتها پرده مى افکنند و مشکلات را از نظر مدیران و زمامداران مى پوشانند و از این طریق مفاسد بى شمارى به بار مى آورند.
عجیب این است که زمامداران نالایق و گمراه نیز غالباً متملّقان را تشویق مى کنند، از حق گویى ناراحت مى شوند و از تملّق متملّقان احساس آرامشى کاذب و دردآفرین می کنند. از این رو امیرمومنان على(علیه السلام) تملّق را بدترین درد یا درد بى درمان شمرده مى فرماید: «اَدْوَاُ الدَّاءِ الصَّلَف‏»(1)؛ (بدترین درد تملّق گویى است). [یکى از معانى صلف تملّق گویى و دیگرى خودستایى است]. همچنین در سخن دیگرى مى فرماید: «انَّما یُحِبُّکَ مَنْ لایَتَمَلَّقَکَ»(2)؛ (دوستان واقعى تو کسانى هستند که به تو تملّق نمى گویند). نیز مى فرماید: «لَیْسَ الْمَلَقُ مِنْ خُلُقِ الاَْنْبِیاءِ»(3)؛ (تملّق ازانبیا نیست).
این سخن را نیز نباید فراموش کرد که تملّق گاهى به صورت مستقیم و گاه غیر مستقیم، گاه با نثر و گاه با شعر و گاهى با عمل، اجرا مى شود که آثار زیانبار همه یکسان است.(4)

پی نوشت:

(1). غرر الحكم و درر الكلم‏، تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، محقق / مصحح: رجائى، سيد مهدى‏، دار الكتاب الإسلامي‏، قم،‏ 1410 ق‏، چاپ دوم‏، ص 186، قصار 29.

(2). همان، ص 273، قصار17.

(3). همان، ص 556، قصار 3.

(4). پيام امام امير المومنين(عليه السلام‏)، مكارم شيرازى، ناصر، تهيه و تنظيم: جمعى از فضلاء، دار الكتب الاسلاميه‏، تهران‏، 1386 ش، چاپ اول‏، ج 8، ص 264.

تاریخ انتشار: « 1397/09/14 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 28