جنایات سپاهیان «جمل»

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

جنایات سپاهیان «جمل»

پرسش : امام علی(علیه السلام) جنایات آتش افروزان جنگ «جمل» را چگونه بیان می فرمایند؟
پاسخ اجمالی:

امام علی(ع) در بيانی كوتاه و پرمعنا در نهج البلاغه، به سه جنايت آتش افروزان جنگ «جمل» اشاره فرموده که عبارتند از: 1- غارت بيت المال. 2- ايجاد نفاق و تفرقه ميان مردم 3- كشتار گروهى بى گناه از مسلمانان پاكباز و صالح و صادق.

پاسخ تفصیلی:

امام علی(علیه السلام) در سخنی کوتاه به جنایات بزرگ پیمان شکنانى که آتشرا برافروختند اشاره مى کند و نخست مى فرماید: (آنها بر کارگزاران و خزانه داران بیت المال مسلمین که در اختیار من بود وارد شدند [آنان را کشتند و بیت المال را غارت کردند])؛ «فَقَدِمُوا عَلَى عُمَّالِی وَ خُزَّانِ مالِ بَیْتِ الْمُسْلِمِینَ الَّذِی فِی یَدَیَّ». سپس مى افزاید: ([خیانت بزرگ دیگر آنها این بود که] در شهرى که تمام مردم آن در اطاعت ومن بودند گام نهادند و وحدت آنها را به هم زدند و جمعیّت آنان را به زیان من به فساد کشاندند [و به شورش واداشتند])؛ «وَ عَلَى اَهْلِ مِصْر، کُلُّهُمْ فِی طَاعَتِی وَ عَلَى بَیْعَتِی؛ فَشَتَّتُوا کَلِمَتَهُمْ، وَ اَفْسَدُوا عَلَیَّ جَمَاعَتَهُمْ».
سپس به سومین خیانت بزرگ آنها اشاره کرده و مى فرماید: (آنها بر شیعیان من حمله بردند، گروهى را با خدعه و نیرنگ کشتند و گروه دیگرى با شهامت دست به شمشیر بردند و [در برابر این مهاجمان خیانتکار] جنگیدند تارا صادقانه ملاقات کردند [شربت شهادت را نوشیدند و به لقاءپیوستند])؛ «وَ وَثَبُوا عَلَى شِیعَتِی، فَقَتَلُوا طَائِفَهً مِنْهُمْ غَدْراً؛ وَ طَائِفَهٌ عَضُّوا(1) عَلَى اَسْیَافِهِمْ، فَضَارَبُوا بِهَا حَتَّى لَقُوا اللّهَ صَادِقِینَ». امام(علیه السلام) در این بیان کوتاه و پرمعنا به سه جنایت روشن آنها اشاره فرمود: غارت بیت المال، ایجاد نفاق و تفرقه میان مردم و کشتار گروهى بىاز مسلمانان پاکباز و صالح و صادق.
در حوادثآمده است هنگامى کهوارد بصره شد و دو گروه در مقابل هم ایستادند در حالى که شترسوار بود با صداى بلند فریاد زد اى مردم! کمتر سخن بگویید و خاموش شوید، مردم در برابر او خاموش شدند. سپس او در سخنانى براى تحریک مردم بر جنگ چنین گفت: «بدانیدمظلوم کشته شد باید قاتلان او را پیدا کنید و آنها را به قتل برسانید. آنگاه مسئلهرا به صورت شورا در میان گروهى که عمربن خطاب آنها را انتخاب کرده بود قرار دهید. کسانى که در خونشرکت داشتند در این شورا شرکت نکنند».
در این هنگام مردم به گفت و گو و نزاع برخاستند، بعضى مى گفتند: سخن همان است کهمى گوید و گروه دیگرى مى گفتند:را با مسئلهچکار؟! او زنى است که [به حکم قرآن] باید در خانه خود بنشیند. در این هنگام فریاد از جمعیّت برخاست و به یکدیگر بدگویى کردند و با کفش و سنگ به جان هم افتادند و مردم به دو گروه تقسیم شدند گروهى با نماینده امام على(علیه السلام) «عثمان بن حنیف» همراه شدند و گروه دیگرى باو اصحاب او.(2) این همان چیزى است که امام(علیه السلام) در مورد ایجاد نفاق و تفرقه میان مردمى که همه متحد بودند اشاره فرمود.(3)

پی نوشت:

(1). «عَضّوا» از ريشه «عضّ» بر وزن «سدّ» در اصل به معناى گاز گرفتن با دندان است. سپس درباره كسانى كه با جديّت برنامه اى را دنبال مى كنند به كار مى رود و در جمله «غُضّوا على أسيافهم» از همين قبيل است.

(2). شرح نهج البلاغة، ابن أبي الحديد، أبو حامد عز الدين عبد الحميد بن هبة الله بن محمد بن محمد‏، محقق / مصحح: محمد ابوالفضل ابراهيم، مكتبة آية الله المرعشي النجفي‏، قم،‏ 1404 ق، چاپ اول، ج ‏9، ص 315، ذكر يوم الجمل و مسير عائشة إلى القتال.

(3). پيام امام امير المومنين(عليه السلام)‏، مكارم شيرازى، ناصر، تهيه و تنظيم: جمعى از فضلاء، دار الكتب الاسلاميه‏، تهران‏، 1386 ش، چاپ اول‏، ج 8، ص 283.

تاریخ انتشار: « 1397/09/14 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 25