بطلان اعتقاد به كوتاهي مدت عذاب جهنم نسبت به شیعه

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

صفحه کاربران ویژه - خروج
ورود کاربران ورود کاربران

ورود به حساب کاربری

کلمه امنیتی:

نام کاربری:

کلمه عبور:

برای استفاده از امکانات پایگاه ثبت نام کنید .
مرتب سازی بر اساس
 

بطلان اعتقاد به كوتاهي مدت عذاب جهنم نسبت به شیعه

پرسش : آیا این مطلب صحیح است که شیعه مانند یهود معتقد است آتش جهنم جز در زمان اندکی بر ايشان حرام است؟
پاسخ اجمالی:

یکي از تهمت ها به شیعه اين است كه مى گويند: «شيعه عقيده دارد كه آتش دوزخ به مقدار كمى آنها را مي سوزاند». آيا سزاوار است چنين نسبت ناروايي بدون هيچ گونه دليلي به جمعيّتى بدهند؟ به فرض اينكه شيعه و يهود چنين اعتقادى داشته باشند، آيا اين اتحاد عقيده موجب مى شود كه كسى بگويد «تشيّع» از «يهوديت» گرفته شده يا آيين يهود در مذهب شيعه خودنمايى نموده است؟!

پاسخ تفصیلی:

يكى از نسبت هاى ناروا و بى اساسى كه دشمنان به شيعه داده اند اين است كه مى گويند: شيعه عقيده دارد كه آتش دوزخ بر شيعيان جز به مقدار كمي حرام است!.
نمى دانم در كدام كتاب از كتاب هاى شيعه چنين مطلبى را ديده اند؟ آيا سزاوار است كسى كه در مقام بحث و انتقاد و تجزيه و تحليل عقايد و مذاهب برآمده چنين نسبت سوء و ناروايي بدون هيچ گونه دليل و مدرك به جمعيّتى بدهد؟ آيا اين روش غير علمى را هيچ محققى مى تواند بپذيرد؟
مگر در كتاب هاى مختلف شيعه اين حقيقت صريحاً اعلام نشده است كه: «إنَّ اللهَ سُبْحَانَهُ خَلَقَ الْجَنَّةَ لِمَنْ أطَاعَهُ وَ لَوْ كَانَ عَبْداً حَبَشِيّاً وَ خَلَقَ النَّارَ لِمَنْ عَصَاهُ وَ لَوْ كَانَ سَيِّداً قُرَشِيّاً»(1)؛ (خداوند بهشت را براى اطاعت كنندگان آفريده؛ اگرچه غلام حبشى باشد و دوزخ را براى گنهكاران آفريده اگرچه سيّد قرشى باشد) و امثال اين روايات از ائمه هدى(عليهم السلام) بسيار نقل شده است و اگر منظور گويندگانِ این تهمت، مسئله شفاعت پيامبر(صلی الله عليه وآله) و ائمه(عليهم السلام) نسبت به بعضى از گنهكاران مى باشد، اين موضوع ديگرى است كه در جاي خود بحث خواهد شد و شايد مسئله شفاعت به طور اجمال از ضروريات اسلام باشد كه تمام فرق اسلامى به آن معتقدند.(2)
اصلاً به فرض اينكه شيعه چنين اعتقادى درباره گنهكاران مذهب خود داشته باشد و يهود هم چنان اعتقادى درباره پيروان خود داشته باشد، آيا اين اتحادِ عقيده موجب مى شود كه كسى بگويد «تشيّع» از «يهوديت» گرفته شده يا آيين يهود در مذهب شيعه خودنمايى نموده است؟! آيا هيچ عاقلى مى تواند بگويد ابوحنيفه، فقه خود را از مجوس ها گرفته است؛ زيرا در بعضى از مسائل نكاح و ازدواج با آنها موافق مى باشد(3) به خصوص اينكه اصلاً ايرانى است؟ آيا اين گونه سخنانِ بى اساس، اثرى جز برافروختن آتش كينه و عداوت در ميان طوايف مسلمين خواهد داشت؟(4)

پی نوشت:

(1). مناقب آل أبي طالب(عليهم السلام)، ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على‏، علامه‏، قم‏، 1379 قمری‏، چاپ: اول‏، ج 4، ص 151.

(2). در قرآن مجيد موضوع «شفاعت» در آيات متعددى ذكر شده است و با كمال وضوح دلالت بر اين موضوع دارد از جمله، آيات زير است: «مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ»(سوره بقره، آيه 255). اين آيه مى رساند كه شفاعت به اذن و فرمان خداوند ممكن است. «وَ لاَ يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى»(سوره انبياء، آيه 28)؛ آيه «فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ»(سوره مدثر، آيه 48) استفاده مى شود كه شفاعت كنندگانى وجود دارند، تنها شفاعت آنها براى عدّه اى از تبهكاران سودمند نخواهد شد. خلاصه نمى توان باور كرد مسلمانى كه به قرآن مجيد احترام مى گذارد اصل مسئله شفاعت را انكار كند؛ البتّه شفاعت حد و حدودى و مفهوم خاصى و شرايط معينى دارد كه آن هم اجمالاً قابل انكار نيست.

(3). المبادئ العامة للغته الجعفرى، هاشم معروف الحسنی، دارالقلم، بیروت، 1978 میلادی، چاپ دوم، ص 317.

(4). آيين ما(اصل الشيعة)، كاشف الغطاء، محمد حسين، مترجم: مكارم شيرازى، ناصر، مدرسه امام على بن ابى طالب(عليه السلام)‏، قم‏، 1388 شمسی، چاپ اول‏، ص 92.

تاریخ انتشار: « 1396/12/22 »
فهرست نظرات
*متن
*کد امنیتی http://makarem.ir
تعداد بازدیدکنندگان : 160